Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Feest ter eere van het huwelijk.

in de hand een sierlijk Indisch riel, door gouden wijngaardranken omslingerd en door eene kroon met de lelie gedekt. Eindelijk verschenen de spijzen. De eerste voor den koning en de koningin bestemde gerechten werden gedragen door den prins van Condé en den hertog van Nevers; daarop volgden steeds personen van minderen rang en ten slotte de kok zelf. Nadat de hofmeesters nader getreden waren en eene diepe buiging gemaakt hadden, gingen zij ter zijde; doch de tafel, die aanvankelijk geheel ledig was, werd op deze wijze viermaal achtereen bezet. Doven het midden van den disch hing een haldequin van rood fluweel niet gouden franjes; hieronder zat de koning, inet de koningin aan zijne rechter-, den legaat aan zijne linkerhand. Vervolgens zaten rechts, doch op eenigen afstand, de hertoginnen van Nevers en Guise enz. enz. De aanzienlijkste heeren vervulden de betrekking van schenker, kamerheer enz.

De spijzen waren volgens ons oordeel (dat der Italianen) en zelfs volgens dat der Franschen van eene zeer grove eu gewone soort en wanneer wij de sieraden en eenige weinige lekkernijen uitzonderen, was er niets bijzonders: groole stukken vleescb, eenige met groenten toegedekte gerechten, weinig orde! Het begin werd gevormd door een grooten zwijnskop eu eenige groote visschen, wellicht het beste van alles; ten slotte bad men geene spijzen, maar alleen perziken en enkele andere vruchten. Aan drank had men zeer groot gebrek, dewijl vanwege het gedrang niemand tot de schenktafel kon doordringen, behalve de schenkers des konings, wien bet gelukte, onder bedekking van boogschutters wijn voor hem Ie halen. Alle anderen zalen met ledige bekers, en begonnen zeer te klagen, tot dat eenigen een leeglooper, die met een tlesch in de banden stond, tot zich riepen en zich wat inschonken. Andere heeren stonden zelf op, wisten wijn te krijgen en gingen rond, hier en daar hunne vrienden ruim bedienende, ook onze kardinaal kreeg, nadat bij lang gewacht had, op deze wijze wat te drinken, aan de tafel der dames moesten velen zich met een glas wijn vergenoegen. Het was een allervermakelijkst schouwspel, de uitgehongerde heeren en dames naar de schotels te zien tasten, om (daar meer dan een gerecht uitbleef of niet voor allen toereikend was) toch iets te krijgen.

Ten slotte droeg een goed zangkoor dankliederen voor; daarna verschenen de muzikanten, om hel bal te beginnen. Hel is hier de plaats om iels over de kleederdracht te zeggen. Des morgens in de kerk was de koningin in koninklijk gewaad gekleed mei mantel en kroon, de laatste was klein, zij bedekte slechts het uiterste gedeelte van het kapsel en was rijkelijk met edelgesteenten versierd, op. den top droeg zij eene gouden lelie en daarenboven een diamant Ier waarde van meer dan 400,000 francs. Toen de kroon wegens hare zwaarte der koningin lastig werd, en men van de waarde der steenen sprak, zeide de koning, dat hij den legaal, wanneer deze den vrede tol stand bracht, den diamant len geschenke wilde geven eu dat hij anders voor den prijs buskruit koopen zou. Buitendien droeg de koningin armbanden van diamanten met paarlen bezet, zoodat in het midden van elke roos een groole sleen en daar rondom kleinen gezet waren. Ook op andere plaatsen der kleeding en vooral tot bevestiging van den mantel waren diamanten aangebracht. Deze mantel was van Spaansch fluweel, inel gouden leliën bezaaid, met hermelijn gevoerd en met een zoo langen en zwaren sleep voorzien, dat twee personen tiaar dien slechts met moeite konden nadragen. De koningin was met toestemming des konings op Italiaansche wijze gekleed en met gouden leliën, edelgesteenten en paarlen bedekt. Alles stond haar buitengewoon goed, ook spreidde zij zooveel bevalligheid en majesteit ten toon, dal zij althans door de Italianen voor de «'hoonste der aanwezige vrouwen gehouden werd, want de gravin van Auvergne, de hertogin van Ventadour en mademoiselle Guise, zonder tegenspraak de schoonste dames van het hof, konden op verre na niet met haar op eene lijn gesteld worden. De kleeding der vorstinnen en andere dames was zeer rijk, maar alles behalve bevallig. Eenige b. v. droegen rokken van een onzinnigen

Sluiten