Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Twisten tusschen Sigismund, Karei en den rijksraad.

•Teen aanbod van Poolsche zijde zonder toestemming van den rijksraad aan te nemen- hij drong sterk aan op liet ten einde brengen van den oorlog met Rusland en schonk te gelijk aan allen, die door Johan ter oorzake van de liturgie of om staatkundige redenen gevangen gezet waren, de vrijheid terug. Ten einde orde te stellen op de godsdienstzaken, schreef hij, zonder Sigismunds toestemming af te wachten, in Februari 1593 eene kerkvergadering, waaraan ook vele leeken deelnamen, naar Upsala uit. , ,

De besluiten dezer vergadering stemden volkomen met Kareis wenscnen overeen. Zij nam de Augsburgsche geloofsbelijdenis aan, schatte de door koning Johan ingevoerde liturgie en vele tol dusver gehandhaafde katholieke vormen van eeredienst af en verklaarde, dal voortaan alleen de Luthersche godsdienst in Zweden geduld zou worden. Een ijverig protestant, Abraham Angermann,

werd lot aartsbisschop benoemd. , . . ... ,

De besluiten der kerkvergadering werden door Karei, door den rijksraad

en door de stenden erkend. .

Konin" Sigismund was diep verontwaardigd, toen hij hel bericht van het voorgevallene ontving, hij reisde in aller ijl naar Zweden, omi zoo mogelijk gestrenge maatregelen legen de nieuwigheidzoekers te nemen. Den .30 September 1593 kwam hij te Stokholm aan. Karei ontving hem doch keerde terstond daarop naar zijn hertogdom terug, hij liet den koning alleen me den rijksraad onderhandelen, want hij wist maar al te goed, dat de streng katholieke

vorst zich spoedig zeer gehaat maken zou.

Dit was dan ook het geval. Sigismund weigerde de besluiten dei kei kver«aderin<' van Upsala en de benoeming van den nieuwen aartsbisschop te bekrachtigen en de afgevaardigden der Zweedsche geestelijkheid te ontvangen. Slechts aan katholieken schonk hij gunstbewijzen; alleen met den pausel.jken [e«aat met zijn Poolsch gevolg en mei eenige Zweedsche katlioheken hield Inj

omsan» Met geweld liet hij in een voormalig Franciskanerklooster, dat hij opnieuw in eene katholieke kerk herscheppen wilde, eene begrafenisplechtigheid volgens de regelen van den katholieken eeredienst vieren. Hierbij kwam het tusschen eenige Polen en Zweden tot ernstige geschillen, waarbij zelfs bloed

Ver%ee" rhksraad daarentegen eischle de erkenning van de besluiten van Upsala en stelde daarvan de kroning van Sigismund afhankelijk. Hij liet zich van dien eisch niet afbrengen door 's konings verklaring, dat Zweden een erfrijk en "een kiesriik was en dat hij alzoo onvoorwaardelijk op de kroning recht had.

"Deze oneenigheden maakten op hel Zweedsche volk een zeer ongunstigen indruk Toen nu Sigismund een rijksdag te Upsala bijeenriep, toen ook heitog Karei daar met een gevolg van 3000 man verscheen, toen ook hij verklaarde dat SHsmund den wensch des lands vervullen moest, bood de boerenstand den hertog de kroon aan. Doch Karei handelde volgens het beginsel zijn vaders: den boom niet Ie schudden, voordat de vrucht rijp was; hij legde den boeren

',et STeveSs°poogde Sigismund zich aanhangers onder de slenden te verwerven- dezen bleven vast aaneengesloten; zij handhaafden de besluiten der kerkvergadering en bepaalden, dat alleen in de kapel des konings, maar anders nergens in Zweden, de katholieke eeredienst uitgeoefend mocht worden en dat "een katholiek een staatsambt bekleeden mocht.

° Toen Sigismund zag, dat hij geheel alleen stond besloot hij toe te geven. Hij werd den Ut"' Februari 1594 te Upsala gekroond, ook Karei zwoer hem den huldigingseed en werd in zijne hertogelijke rechten bevestigd.

Deze toegevendheid, die reeds te laat kwam en bovendien me euljk gemeend was. bracht Sigismund niet hel minste voordeel aan vooral omda hij zijn woord niet hield, maar aan katholieken hooge ambten opdroeg. Terwijl Karei dagelijks hooger in de gunst des volks steeg, werd Sigismund meer en meer gehaat. Het verblijf in Zweden begon hem te verdrieten; m Juli 1594

Sluiten