Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Italië. Florence. De pausen. Gregorius XIII.

Genueeschen adel (e ondersteunen, en verklaarde hij zich zei Is bereid om met den paus en den keizer lusschenbeide Ie komen, len einde door hunne gtzamelijke bemiddeling een eind le maken aan de twisten over de Genueesche

SUatSIn"het°'iaar 1570 kwam de nieuwe staatsregeling voor de republiek tot stand; zij schonk liet volk slechts enkele ondergeschikte plaatsen in het staatsbewind; den nieuwen adel daarentegen stelde zij volkomen met den tot< iisser oppermachtigen ouden adel gelijk. Vierhonderd senatoren die uit den s^eelen adel verkozen werden, mochten alle staatsambten bezetten. Dl edellieden behielden de machtiging tot het drijven van groothandel, doch zij mochten geen winkel houden noch eenig handwerk uitoefenen.

Met deze geringe voorrechten stelde hel volk zich tevreden: Uuua bleet

Bij' den vrede van Cateau Cambresis werd ook de hertog van Savoie, Emanu'ël Philibert (1533—1380), hersteld in liet bezit van die landstreken, welke door de Spanjaarden veroverd waren, later werden ook de dooi de Franschen bezette distiicten hem weer ingeruimd. Hij ontving daanlooi lene niet onaanzienlijke macht, die hem en zijn zoon Karei Lmanuel in staat steldi op de godsdienstoorlogen, welke Frankrijk teisterden, een vrij sterken invloed

,Ut 'Xe^Fl'cuence heerschte het geslacht der Medici: de vrijheid der oude republiek was geheel door de hertogelijke macht vernietigd en zelfs .Ie glans van den naam van het oude Floience verbleekte, toen Cosmo de Medici I et jaar 1559 door den paus tot groothertog van Toscane werd verheven. He eenige wal aan de vervlogen dagen denken deed. waren de bemoeiingen dei groothertogen, die in den geest der vroegere Medici met alleeni^.wmde aan den handel hunne grootste zorg te wijden, maar zeil handel drev<_n ene verworven schatten besteedden om Florence op den duur lot een schitterende kweekplaats van wetenschap en kunst te maken. . , unllll.

De geschiedenis der overige kleine Italiaansche stalen in de 1(> eeuw gaan wij stilzwijgend voorbij. Ook ligt hel niet in ons p an, de regeling der verschillende pausen in hare bijzonderheden te schetsen, te mindei daar onzi lezers bij de geschiedenis der hervorming en van de Spaansch-Fran&che oorlogen in Italië reeds met de belangrijkste feiten bekend zijn gewoiden. All en met de daden van twee pausen, die hunne namen zeer beroemd hebben gemaakt, moeten wij ons een weinig langer bezighouden.

Den 13en Maart 1572 volgde Hugo Biioncompagno onder den naam van Gregorius XIII (1572—1585) paus Pius V op. Hij was een opgeruimd man. wiens leus was, leven en laten leven, die zich als rechtsgeleerde ui de wereldlijke geschillen een grooten naam gemaakt en alle daden van .mverdiaagz.i m rechtzinnigheid afgekeurd had. Van hem mocht men verwachten, dat ijzich als paus jegens de protestanten verdraagzaam betoonen zou en dat hij /.icn in zijne verhouding tot de hervormingsgezinde vorsten door staalkundige redenen zou laten besturen. Doch nauwelijks had Gregorius XIII den pau»e lijken stoel beklommen, of hij leverde het bewijs, weke zonde:Imge suan ringen de verheffing tot de hoogste geestelijke waardigheid teweeg kan bieiV". Hij werd de ijverigste begunstiger der Jezuïeten, de beschermer 'l'ir sti ig reehlzinnigen. de meest verbitterde tegenstander der oiigeloovigen en protestanten.

Gregorius XIII poogde zijn voorganger Pius V, die zich door zijne \ roomheid den roem van een heilige verworven had, in nauwgezetheid ten aan/.ien van godsdienstige oefeningen nog le overtreden. Viermaal s weeks las luj m persoon de mis, zijn levenswandel, die vroeger tamelijk los gewees ..witlij bad een erkenden onechlen zoon — werd niet alleen onberispelijk, inaai zelfs stichtelijk. Hij de verheffing van geestelijken tol hoogere ambteni < hij zeer scherp op hunne streng kerkelijke richting en op de reinheid hui ner zeden. Alle instellingen van godsdienst-onderwijs en tot vorming van oi ion.

Sluiten