is toegevoegd aan uw favorieten.

In hooge regionen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sjeneeren van zich afzettend, omdat zij niets onvertogens deden, maar ondanks d&t, toch kriebelig door 't gestoord-worden.

In dit gevoel bleven ze nu maar even in 't koepeltje, keerden gauw terug, ontevreden van te moeten missen waaraan zij zoo gewoon raakten, en dat ze elkaar toch moeilijk konden zeggen, zich uitend met schimpen op de banale alledagsmenschen, die een bosch gebruiken om te ontbijten, het te bemorsen met krantenafval en eierschalen.

De volgende morgen gingen zij niet.

Anna Paulowna zei haar kleeren te moeten verstellen, en van Reelen had een spoedbrief te schrijven, maakte daarna een wandeling naar de overzij van 't Sundlauen. Tegen half twaalf ontmoetten ze elkander op de chaussee, liepen samen op, met vreemde oogen de weg bekijkend, die ze alleen van 's avonds kenden, nu een nieuwe bekoring kreeg door het frissche, het groene allerwegen. Zoover het oog maar reikte, schoot het gras, voor eenige dagen kaal en sprieterig-enkel, in zware bundels op, al zwartte dichtbij gezien de berggrond nog wel door. Onafgebroken, naar alle kanten, wiegewaagden de groene grashalmen, de vele bloemen: witte madelieven als dekoratieve blanke rozetten, brutaal koket aan de stevige stelen, paarse klaverbloemen als wollen mutsjes, meer bescheiden op de grond,