is toegevoegd aan uw favorieten.

Tot het uiterste

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in het fel-witte oog-blank. En Toon rossig, rood-blond het goudend golvende haar, rozig teer-witte vrouwehuid melk-blank, waarop de haren als goudraggetjes trilden.

Er was alreê vijandschap in de kleuren als ze zoo naast elkaar stonden, haat van het malsch sappig kwijl-jonge blonde leven, tegen het stroeve stug-geel-bruine ; er gloeide haat in het ratachtig schuilgaan der flitsoogjes van Tienus, afkeer uit de blauwe-lucht-oogen van den jongen vrije, die het knecht-leven niet dragen kon. De meesterknecht, al dienstvaardig wat er aan was, reeds de stembuiging gedwee en onderworpen, de geplakt zwarte haarscheiding regelmatig als een krijtstreep over het hoofd getrokken, precies en nauwgezet zindelijk en zóo om genoegen te doen aan nauwgezette, precieze en zindelijke klanten. Maar wreed en baatzuchtig tegen z n gelijken en despoot voor z'n minderen, was hij in alles averechts gekeerd tegen Toon die zich verzette tegen het snauw-grauwen van zich oppermachtig voelende bazen met heftige woorden of, erger nog, er op los trok, de vuisten gebald tot slaan, de oogen wijd open van vrij-zijn.

En met Tienus kon hij niet overweg. Alleen had hij respekt voor het taaie werken van den ouderen knecht. Onder het beulend sjouwen