Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Mag ik u een kop thee inschenken?" vroeg de consulesse hem in 't Hollandsch, en op zijn: „als je blieft, mevrouw," en het „veel of weinig suiker en melk," en na hem het kopje overgereikt te hebben, hervatte zij het gesprek, dat zijn komst had gestoord: „Et sa tnère, qu est ce quelle jit ?"

„ Qiiest ce qu'elle fit, madame," antwoordde mevrouw Nicholson, „ma foi, ce qu elle, dans la circonstance, dut faire ? Elle lui donna une raclce /"

„Tres bien ! Oh, elle est trés sévère, madame Gottlob."

„Pourtant, c'est de sa propre faute," meende mevrouw Hicks.

„Eh, ma chère," vroeg mevrouw Rombouts, „qu'est ce qu une mère peut faire si sa fille fad de ces fredaines-la, ?"

„ Telle mère, telle fille," bracht Van Delder philosophisch in 't midden.

„ Comment donc, monsieur Vandeldèr, vous ne voulez pas dire" ....

Zoo ging het voort: er was sprake van een jong meisje, dat in den afgeloopen zomer wat al te druk met een jongen man op de kade had gewandeld, en eens 's avonds om elf uur was thuis gekomen. En wijl dit alles was wat Floris er van begreep, zag hij het gezelschap aan, waartoe hem te gemakkelijker gelegenheid werd geschonken, wijl de dames en Van Delder een en al praatje waren, en de consul, die naast hem op een laag stoeltje zat, vertrouwelijk met juffrouw De Oude koutte.

Sluiten