is toegevoegd aan uw favorieten.

De voorbijganger

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lieden, bleef zijn blik op de witte bloemen gevestigd, die hij haar zonder nadenken had gegeven, en hem nu een onverklaarbaar gevoel van onrust berokkenden. Soms, om dit uit zijn hoofd te zetten, trachtte hij haar in het gesprek te betrekken, maar zij antwoordde slechts met korte bevestiging of ontkenning, een enkelen keer met niet meer dan een vagen glimlach.

De ernstige uitdrukking, door Floris op haar gelaat waargenomen, kwam van vele en diepliggende oorzaken.

Elize Van Torgau was het derde kind van graaf Antoine en een Grieksche juffrouw Marie Sólomos, dochter van een welgesteld Grieksch koopman in Smyrna, uit welk huwelijk twee zonen vóór haar geboren waren: Armand, en een die op achtjarigen leeftijd was gestorven, en een zoon en dochter na haar, waarvan deze was getrouwd met een rijken Armeniër in Broessa, en gene een betrekking had bij de Turksche tabaksrégie in Konstantinopel. Het huwelijk harer ouders was als zoovele Levantijnsche huwelijken: van een door niets verstoorde uiterlijke harmonie, welke zelfs zekere van liefde doortrokken vriendschap bevatte, zonder dat Antoine Van Torgau zich, na de eerste twee jaren van teederheid, waarin Armand geboren werd, gebonden achtte een huwelijkstrouw te toonen, die noch met zijn aard, noch met zijne gewoonten strookte. Juffrouw Sólomos had in haar huwelijk een niet onbelangrijk kapitaal meegebracht, welks renten, gevoegd bij wat zijn vader, graaf Jan, hem voor het