is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan ...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Elly Ik heb Elly gezien jaren geleden in Holland nog, bij grootpapa Tak-

ma.... Je was toen een meisje van veertien jaar. Het is heel lief, dat jullie gekomen

zijn Ga zitten.... Ik kom nooit meer

naar Holland.... maar ik denk veel.... ik denk véél.... aan de familie....

Over hare oogen zweefde de droom; in den glimlach scheen-door de extaze. In den schoot vouwde zij de dunne handen, en de vingers waren staafjesslank als die van grootmama. De stem klonk als die van grootmama. Nu zij zèit, in haar zwarte japon, in het bleeke licht van die kloosterspreekkamer, waar een kilte, ook bleek, wat hangen bleef, was de gelijkenis huiveringwekkend, scheen deze dochter éen met de moeder, scheen zij de moeder zelve, en was het of verleden jaren terug spookten in bleek wit licht, wonderbaar.

— En hoe gaat het met allen, in Den Haag? vroeg tante Therèse.

"Woorden, over de leden der familie, wisselden. De supérieure, bescheiden, na enkele oogenblikken, stond op, nam afscheid, bedankte voor het bezoek.

— Hoe gaat het met oom Harold .... ? En hoe gaat het met mama, Charles.... Ik denk

I. 13