is toegevoegd aan uw favorieten.

Van oude menschen, de dingen, die voorbijgaan ...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze is lang niet jong meer, maar voor een vrouw, gewend op te treden in publiek, en zoo mooi als zij, is geen leeftijd....

Elly was op het balkon gegaan.

— O Lot, wat een prachtige lucht.... Het

is een sprookje in de lucht Zoo stel ik me

voor de atmosfeer van de Duizend-en-EenNacht.... Kijk, het is net de staart van een reusachtigen fenixvogel, die daar achter de bergen in vlammen verzinkt Daar heb je Ottilie,

op de Promenade; zij wuift met haar zakdoek.

— En daar heb je Aldo, naast haar, die

groet Een mooie groote kerel, die Italiaan-

sche officier van haar.... God, wat een paar mooie menschen.... Kijk Elly, nu ze wandelen naast elkaar.' Wat een mooi paar. Ik word jaloersch van hem. Ik zoü ook graag zoo groot zijn, met zoo een carrure, en er zoo knap * uit zien.

— Maar ben je dan niet tevreden, dat ik je goed vind, als je bent?

— Ja, ik ben heel tevreden. Ik ben meer dan tevreden, Elly.... Ik geloof, dat ik mijn lief oogenblik heb gekregen, mijn oogenblik van geluk....

— Het zal meer dan een oogenblik zijn.

— Weèt je dat?