is toegevoegd aan uw favorieten.

Aug. Vermeylen's verzamelde opstellen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

«vaderlandsliefde" noemt. Ik weet dat men mij den mond zal stoppen met Kerels-Klauwaerts-Leeuw-vanVlaanderen-Artevelde, en zie reeds een horizont van goedendagen oprijzen, — de flamingant moet altijd een goedendag in den hoek zijner kleerkast bewaren, voor de groote landdag-redevoeringen; — maar de strijden onzer voorouders verschillen zeer van de tegenwoordige, en de maatschappij is een heel ander iets geworden. Nu, dat we samenleven met Franschen of met Walen, dat komt tamelijk overeen uit; dat we voor al wat ons bedwingt belastingen betalen aan 't Fransch of aan 't «Belgisch" bewind, om 'teven, zoolang we er betalen; en dat mijn meester in Parijs of in Brussel zit, wat baat me dat? hij is altijd mijn meester, — mijn vijand, ik wil mijn kracht niet verspillen om een verandering

van meester te beletten: ik heb wat beters te doen!

Ik blijf op het gebied van 't werkelijke. Misschien drukt het staatsjuk zoo zwaar niet op ons volk — ik meen het «Belgische" — — als in het machtig-gecentraliseerde Frankrijk, — of a fortiori in Duitschland. Maar ik acht het een ijdel tijdverdrijf onder ons te overwegen wat ons aangenamer kan zijn, vliegende jicht of kramppodagra. Het eenige wat misschien erg bedreigd wordt door eene inpalming is iets wat we nog niet gansch bezitten: het «In Vlaanderen Vlaamsch", en dat is gewichtig. Maar als dat waarlijk te vreezen is, zal ons dan uw kleingeestige haat redden? Is 't dan niet ellendig te moeten rekenen op gistingsmiddelen als de Waterloobetooging? Wat een bron van misverstanden! Zullen