Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Zie je nou wel," gichelde Mahaun.

„Hij ziet er bleek van," vond Van Brakken.

Er kwamen weinig menschen aan het dejeuner.

De miss uit Minnesota was niet goed in orde, en de Engelschman voelde zich erg zwak.

„Moderne menschen," sprak de Duitscher, schouderophalend.

De kapitein zeide niets, maar lachte.

Toen kwam het gesprek weer over den exporthandel. Ze hadden het over ansjovis, schoenen en meel... en Van Brakken wist alles.

Toen het tafelen afgeloopen was, gingen ze naar boven, in de rookkamer, waar ze het gesprek voortzetten.

Om vier uur kwam de kapitein zijn dominootje leggen.

Mr. Robberson was naar bed en Frau Mayer zat te zuchten in het damessalon, 's Avonds vertelde Mahaun heel geheimzinnig, dat de dame verliefd was op een man, die in Rotterdam gearresteerd was. Zij was een weduwe met vermogen, had in Amerika gewoond en was na den dood van haar man naar Duitschland gegaan. Daar had ze kennis gemaakt met een heer. Over een half jaartje zou ze gaan trouwen, maar de familie had zich verzet.

Daarom wilde ze naar Amerika gaan ; maar op

Sluiten