Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

liefde bezield was", gelijk de schrijver zelf op 't einde van zijn werk zich uitdrukt ').

Het door Motley behandelde onderwerp, hoewel reeds drie eeuwen oud, schijnt door het verloop des tijds, niets van zijne belangrijkheid te hebben verloren. Integendeel, in de laatste halve eeuw vooral nam blijkbaar de algemeene belangstelling daarin toe. Zij werd sedert immer gaande gehouden, door den vruchtbaren arbeid van Noord- en Zuid-Nederlandsche geleerden (men denke vooral aan Groen v. Prinsterer en Gachard). Zij werd ten onzent in de laatste jaren nog verhoogd door eene reeks van feestvieringen, alle terugwijzende op wat hier te lande vóór drie eeuwen plaats greep. En steeds ruimer ook vloeiden de bronnen, waaruit men de kennis kan putten van dat grootsche drama der 16e eeuw.

De hier te lande vernieuwde belangstelling deelde zich aan het buitenland mede: ook daar behandelden schrijvers van naam hetzelfde onderwerp. Hunne rij werd in Duitschland geopend door Prof. Leo, van Halle, (zwölf Bücher Niederl. Geseh.), en zal met Holzwarth's onlangs voltooid werk nog wel niet gesloten zijn.

Maar onder de niet-Nederlandsche schrijvers, welke die stof hebben behandeld, werden er weinige zoo algemeen bekend als Motley. En daar is reden voor. Motley schreef in de zoo algemeen bekende taal, welke meer dan eenige andere, de nieuwe wereld met de oude verbindt; hij schreef met geestdrift; en bovenal, hij is uitmuntend stylist. Geen wonder dan ook, dat zijn pennevrucht opgang gemaakt heeft. De „ Rise of the Dutch Republic" werd spoedig door eene menigte van schrijvers in Engeland, Frankrijk en Duitscliland besproken. Al waren hun critieken over dat „pleidooi voor de vrijheid" juist altijd niet even gunstig,— dat de jjleiter zelf een schrijver was met groote gaven, daarover waren de kunstrechters het eens.

1) Ille Dl. p. 179, volgons do Londensche uitgaaf van 1861, die hier ook verder zal aangehaald worden.

Sluiten