Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo hartstochtelijk, de vereering der heiligen bestreed, is er vooral een punt, dat ons bij eenig nadenken, levendig

zal hebben getroffen.

Een der hoofdredenen toch, ja verreweg de voornaamste, waarom de Hervorming den Cultus Sanctorum, de Katholieke heiligenvereering meende te moeten verwerpen, was geen andere dan deze: omdat daardoor te kort zou worden gedaan aan de opperste eere, die alleen toekomt aan God onzen Koning en Heer, en omdat door de voorspraak der heiligen in te roepen, de rechten zouden worden miskend van onzen eenigen Middelaar Christus .Jezus. Het bleek ons, hoe er niet de minste grond was voor dat beweren. Maar thans vraag ik : wat heeft ons de ondervinding, de geschiedenis der Protestantsche kerkgenootschappen geleerd? Zij hadden dan de verschuldigde eer aan Gods trouwe dienaren onthouden; God alleen zou het voorwerp hunner vcreering zijn; Zijn naam alleen zou worden geprezen. En wat zien wij. — wat is er feitelijk gebeurd ? Juist daar, waar men de heiligen verwierp, daar ook buigen thans duizenden de knieën niet meer voor een persoonlijken God; daar ook wordt door millioenen do Middelaar niet meer erkend, en in dwazen overmoed van den troon zijner

godheid gestooten.

Niet zóó in de Katholieke Kerk; daar leeft het geloof aan een persoonlijken God; daar wordt aan Zijn eenigen Zoon, de opperste hulde, die der aanbidding gebracht. Maar daar wordt evenmin de gepaste eer geweigerd aan de heiligen Gods. De glans van den Koning straalt op zijne dienaren neder. Hij is het die hen zoo hoog verhief. En de eer hun door de christenen gebracht, zij zal noodzakelijk strekken tot meerdere glorie van Hem, dien zij in hun leven op aarde zoo trouw hebben gediend, van wien zij zoo uitstekende genadeschatten ontvingen. De eer aan de gunstelingen des konings bewezen, verhoogt den luister der koningskroon.

Sluiten