Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als hifer w"^'of om''^z^." Wa3rheid * Zegge"'

minder de praatjes van de boeren Te b JnrZ.2 r Va" te sPreken. veel aangedrongen met de aanmerking dat men van hem" * en dit a"es

gehoorzaamheid aan dit bevel verwachtte voor ™ onvoorwaardelijke

was zijn natuurlijken dood te sterven ' Verre h,J ten minste begeerig

*«£*£ Sitxj nsr £o?chenHhu" T8, - «—<»p=»«. h

hen volgde, .n™ *£££ «" " ^ of nien,a,d

angstig door het vooruitzicht van een l lT g' °ntsteld door den schrik en voortdurend kleppen Het

den meer en meer toenemenden afstand n ker tonen> naarmate zij door daarentegen hun nog somberder en akeS voorfcw ^ °nduideliJker eerden, om hun toestand nog onaangenamer te^mat- racht nlet weinig toe

de laatste dreun in de ooren • en toen te m"dd 1J ruischte hun gelukkig waar, zoo ver het oog reiken kon wn i T van een onbewoond veld, hunne schreden een weinlgte vertra/en T^T" 16 T" WaS' begonnen 4 te komen, was Agnes de eerste die°hpi- ct-'i - r °P hun verhaal begonnen het gegaan was, en Menico wie de bon? ' ZW^.gen afbrak en Renzo vroeg hoe deed kortelijk rijn treurig vérs£. De k^ Wj ï hmS g6zien had' Renzo bepaalder de waarschuwing van den vad Jongen herhaalde duidelijker en

en ondervonden h hZlI . f' en verhaalde hetgeen hij zelf gezien

hoorders begrepen meer^ M WaaruschuwinS weinig bevestigde Df tóe allen over de leden, een oogenblik" bleven" zr6^6"^0"' Ee"e kille huiverinS lieP «gen elkander met schriktontStZ ^ m'dden in het veld «taan,

stilzwijgende overeenkomst, de een de hand d ^ j3''6." daaroP> als door eene het hoofd van den braven jongen aL om Hi! /" sch°uders, een derde

dankbaarheid te betuigen daarvoor' dat h» i ^ Sen en ^em alzoo hunne geweest was; en tevfns hun meHelifn J u 1 Ware hun een beschermgeest gevaar, waarin hij om hunnentwil gekomen was rT Sf>IJt °V®r.den angst en het met langer in ongerustheid te laten " zpid* a ' naar ' orn uwe ouders

de beloofde parpagliuolen er vfcÏÏrf7r hem> in Plaa^ van

spoedig wederzien: en dan " Renzo eaf {Voegende: ,»Bld God dat wij elkander wel op het hart aan niemand iets Te fL ^ T™6 lire en drukte hel" vader medegegeven. Lucia dankte hem on f6" f-i boodschaP» hem door den opgetogen van blijdschap en doordm™ hartehjken toon; en Menico, geheel

teeder afscheid in keerde ehrkenteliJkheid> van allen een

stilzwijgend en in gedachten verzonken H P vervo,«de zijn weg opnieuw

als om haar te beschermen K Weef £,7°™^ V°°ruit en Renz° a^ter haar, het altijd zoo, dat zij opde'leiïkeenonbT'" °P ^ C" maakte

bezochten weg de hulp, haar door den iona!f' P ats®n van dezen schaars zonder hem voor het hoofd te stooten ,J , J"g- aan8eboden, ontberen kon, te maken, die zij hem in de ï ? oc:ht Z1J hierdoor de vrijheden goed

zijne echtgenoote zijn'zou, had toegesteM^Die z ? We'n'ge oogenbIikken vlogen zijnde, had zij berouw van heteeen and m Z°° in eens ver"

was, en te midden van zoo vele anderf/n IT geoorloofd en natuurlijk

nog de schaamte, maar eene schaamte e" bekommeringen kwelde haar

maar door een onbestemd gevoel dat van d°°r P'jn'gend schuldbesef,

en dat misschien het bestTan Vergereken woi6^ rekenschaP geven kan

rws? van e™kind-

""roep afperste, was zeke* meer gegronfdan die ^°mmerinë> die haar dezen I antwoordde d.en, o„d„ ™m.„d efr len voSe^dVn™ o^T» %

Sluiten