Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

groote werk van zoo schadelijk en 't gansche land bedervenden oorlog, in een goeden vrede te veranderen, behoorde achter te blijven om het eligeeren van zijn tegenwoordige Hoogheid, die om zijn jonge jaren, niet behoort bezwaard te worden met zoo zware lasten als die charge inheeft. Immers zijn voorzaten ook zijn nooit tot zoodanige ambten geëligeerd, voor en aleer zij metterdaad hadden getoond zulke ambten waardig te wezen."

Daarmede is het antwoord op de eerste vraag gegeven: ander middel om den vrede te verkrijgen, was er niet: alle welsprekendheid onzer diplomaten baatte niets tegenover den onverzettelijken wil van den protector. En al staat het er niet uitdrukkelijk bij, — men mag hun nog dank weten, dat Cromwell had afgezien van zijn eersten eisch, om de Staten-Generaal de acte van Seclusie te doen onderteekenen. Hooren wij nu wat geantwoord wordt op de tweede vraag:

„ l rage: Ten tweeden, of zulks niet zou wezen een allergrootste ondankbaarheid tegenover zoo jonge, onnoozele spruit, wiens voorouders deze landen zoo groote diensten hebben gedaan, leggende de fondamenten van de vrijheid dezer landen.

n Antwoord. Antwoorde daarop, dat men eerst een weinig dient stil te staan, en leggen de meriten of verdiensten in eene schaal van een rechtschapen oordeel, en de prompte genoten weldaden in de andere: mogelijk zal 't overwicht zoo groot niet wezen, als dat bij zekere gecommitteerden ^an andere provinciën uitgeroepen wordt.

Wat betreft den eersten Willem van Nassau hoogloffelijke memorie, ziet men „dat hij beschermende deze landen, ook met eenen zijn persoon en den staat beschermd heeft.... Maar nadat deze door den kogel eens moordenaars was gevallen,

„Indien ooit, zoo was toen de tijd geboren, om dankbaarheid te toonen aan de nagelatenen van den illustren held; maar wat dankbaarheid heeft toen betoond de pro-

Sluiten