Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Soph. 1. C. 14. Dan. 13. c. '20. Heb. lO.d.31.

Mat. 25. a. 6.

Jaco. 1. b. 12. * Apo. 21.a.7. Mat. 5. a. 12.

Mat. 5. a. 10.

Joan. 16. a. 2.

Hebr. 13. a. 5.

Act. 20. (1.32.

Apo. 6. a. 9. Fol. 83 r".

2. Ti. 1. b. 12.

Jud. 6. b. 14. Eccl. 2. b. 12.

vromelijc strijden, ende geen menschen en ontsiet, mer segt lieuer met Susanna, t dat ghy veel lieuer inde handen der menschen te vallen hebt, dan in do hant Gods, want * het is veruaerljjc inde handen des leuenden Gods te vallen. Ende wilt doch den Heere met vieriger liefden te t gemoete gaen, als ghy tot noch toe gedaen hebt, door de genade des Heeren, die in v werckende is, ende strijdt vromelijc, want de + Croone des leuens is v bereyt, want * den verwinnenden ist al beloeft ende tocgeseyt, want sy sullent ooc al besitten, Want Christus seyt: t Salich sydy als alle menschen quaet van v seggen, want het sal v wel geloont worden inden Hemel. Noch seyt hy: 4- Salich zijn sy, die daer persecutie lijden om de gerechticheyt wille, want dat rijcke der Hemelen hoort haar toe. Ende de Heere heeft ghesproken, wanneer sy ons al voor Heeren ende Vorsten geleyt hebben, gepijnicht ende gedoot hebben, dan * sullen sy noch meynen, dat si my daer aen eenen dienst gedaen hebben. Daerom wilt alleen vastelijc op Christum betrouwen, ende t de Heere en sal v niet verlaten, ende de croone des leuens is v bereyt. Hier mede wil ie v den Heere beuelen, ende dat 4- Woort zijnder genaden, ende wil hier mede orlof aen v nemen hier op deser werelt, want ick en dencke v aenschijn hier niet meer te sien, maer ick hope v onder den * Al// taer Christi in corten dagen weder te sien. Daerom mijn beminde Huysurouwe inden Heere, al ist dat de werelt ons logenachtich acht, ende lichamelijck van den anderen nemen, soo sal ons nochtans de bermhertighe Vader in corten dagen wederom byden anderen brengen onder zijnen Altaer, met onsen Broeder, want ic daer niet aen en * twijfele, maer vastelijck op hem betrouwe, want ick hebbe ons drien in zijnen handen beuolen, dat hy zijnen Godltjcken wille met ons doe, daer zijnen naem aldermeest door gheprcsen ende ghedanct mach worden, tot salicheyt van onser sielen, ende tot troost ende sterckheyt van allen den genen die den Heere vreesen, zijnen naem dienen ende liefhebben, dat welcke hy oock doen sal, ende en twijfele daer niet aen, want t hy en verlaet de zijne niet, die op hem betrouwen, ende daerom gae ick oock met een blijde gemoet, om mijn offerhande te doen tot des Heeren prijs. Ende hadde ick noch by v connen comen, ick hadde noch ghecomen, maer Joachim en woude des niet, Maer Christus sal ons onder zijnen Altaer in corten dagen wederom by een brenghen, dat en sullen de menschen niet connen beletten. Hiermede segge ick v Adieu, tot dat wy weder by een onder den Altaer comen. Blijft den Heere hiermede beuolen. Ende grooten Henric doet v seer groeten inden Heere. Siet mijn lieue Huysurouwe inden Heere, nv is de vre gecomen dat wy moeten scheyden, ende so gae ick

Sluiten