Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

yng. 243.

J)ag. 244.

pag. 245. t

ahunde quim ex calumnijs et sutelis nescio quibus collecto, proBCindi atque damnari. Deinde, quöd dissipatas Antichristiana tyranmde, non meas, sed Chriati Ecclesiae, fidei duntaxat meao concreas, ita tractaris, ubi ad te, fiducia pietatis tuae, confugis-//sent opemque per me tuam supplices, christi Domini nomine, implorarent: ut si uel ad Ethnicos uenissent, clementius sanè illas excipiendas fuisse non diffidam. Hic ergo utrobique, ut te contra Deum et eius Ecclesiam grauiter peccasse intelligas: utrumque tibi pecca-

«.*£, ï1.0 s"™ 81,nglllatlm ob oculos ponam. Quodque ad primum in r '■ t?0di te 1^aorare> quanti ciiristvs Dominus suam

m tems Ecclesiam et ipse faciat, et ab omnibus, potissimüm autem k Regibus ac Monarchis, fieri etiam uelit. Sanguis ipsius innocentissimus, quo illam sibi consecrare uoluit: atque additus ei corporis eius htulus, nempe ut sit caro ex carne, et ossa item ex ossibus eius: ipse sit uicissim caput, frater, ac sponsus ipsius aeternus: iaec mquam perspicuö testantur, quanti christvs Dominus suam hm m tems Ecclesiam faciat, ut qui in illam peccant, culpa se auddubie profanati panter sacrosancti et sanguinis et corporis chrjsti hberare non possint. Rursus dum Reges ac Monarchas altorum ac pastorum titulo non frustra proculdubio ornari audimus: conduphcan sanè culpam eorum intelligimus, si curam Ecclesiae uel negligant, uel ad se non pertinere putent. Nee dicam, si illam Antichristiana tyrannide dissipatam, longissimisque ac grauissimis // i ineribus agitatam, adhaec afflictam, atque ad se pietatis fiducia irofugam, denique et christi Domini nomine supplicem, auersentur irius quam audiant, ac diris omnibus deuoueant et condemnent: dque sub Euangelij praetextu scilicet, cuius Datronos ac def^nSf,rpfl

esse prontentur. Hic igitur tuum ego te factum propius intueri Ue > Rex clementissime. Venimus ad te dissipati, profugi, ac christi nomine supplices. Tu, priusquam nos audire uelles, doctrinam nostram, nosque adeó ipsos, in publica concione ad quam nos deduc! ïussïsti, iniquissimè proscindi atque damnari, si non omnino uoluisti, ita certö passus es, ut condemnationem illam nostri demum propulsione minimo obscuro approbaris: neque ad ullam nostri purgationem nos admiseris quoquo modo. Id totum sanè ita actum esse memimsse te puto, quod quidem ad nostri condemnationem in' publica concione attinet. Atque sanè, siue nos pro membris Ecclesiae Christi habuens, siue non habueris: siue item nostras Ecclesias pro Christi Ecclesijs agnoueris, siue non agnoueris: utrumlibet hic tibi dehgas, utrobique te culpa profanati in nobis et nostris Ecclesijs corporis ac sanguinis Christi, liberare nunquam poteris in

muuo uei, nisi peccatum tuum agnoscas, et culpam illius apud ronum gratiae // Dei depreceris. Etenim si nos nostrasque Eccle-

Sluiten