is toegevoegd aan uw favorieten.

Lief en leed in dienst der christelijke barmhartigheid, 1882-1907

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIII.

Feesten op „Meer en Bosch."

Of men op Meer en Bosch feest vieren kan ? O zeker, ik zou haast durven beweren, «beter dan ergens anders.« 't Is waar, de menschen die er verpleegd worden, zijn ongelukkig en hulpbehoevend, de een meer, de ander minder, en als jolige feestgenooten zien geen van allen er uit. Maar toch, wanneer op Meer en Bosch de feestbanier ontrold is, en de een of andere aanleiding bestaat om vroolijk en blijde te zijn, kom dan een kijkje nemen in die Stichting met hare talrijke bewoners, en ge zult verwonderd zijn, als ge ziet de opgewektheid en levenslust, die u tegenstraalt uit de anders soms matte oogen van zoovelen, wier leven een lijdensweg is van de wieg tot aan 't graf.

Ik wil u gaarne van die feesten een en ander vertellen, en begin met den lezer te verzoeken, zich met zijne gedachten te verplaatsen in de heerlijke Meimaand, als alles bloeit en groeit en de natuur spreekt van nieuw leven.

De Meimaand bij uitstek is de maand van groote gebeurtenissen voor de Inrichting. Verschillende gebouwen zijn in een Meimaand ingewijd geworden, de broederdagen worden bij voorkeur in Mei gehouden, maar bovenal is genoemde maand geliefd bij de patienten om het prettige buitenfeest, dat ter eere van den jaardag van den Directeur op den 28s,«n van Bloeimaand gegeven wordt.

Zoo recht gezellig is zulk een feestdag, 's Morgens heel in de vroegte, als allen nog slapen, wordt er door de broeders, die daartoe zijn aangewezen, begonnen met de versiering van de lindelaan. Papieren vaandeltjes, schitterend in verscheiden-