is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek der gerechtelijke geneeskunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bloeding in het maagslijmvlies komt zoo vaak voor, doordat in de mucosa een zeer oppervlakkig adernet met weinig anastomosen voorkomt.

De arteriën van de maag verloopen tusschen tunica serosa en muscularis en geven takken af, welke schuin door den maagwand heen naar de tela submucosa gaan en reeds in de diepte van de tunica inucosa in capillairen overgaan. De vaten, welke men makroskopisch in het maagslijmvlies ziet verloopen, zijn dan ook veneuse overgangsvaten en kleine venulae, welke uit dit capillair net ontstaan. In de tunica propria mucosae vormen zij een uitgebreid venennet, waaruit grootere venen ontstaan, welke in het verloop der arteriën naar de serosa verloopen. In het maagslijmvlies komt derhalve een zeer oppervlakkig gelegen adernet met weinig anastomosen voor, waarin het gemakkelijk tot stuwing en, hiervan afhankelijk, tot ruptuur-bloeding komt; stuwing in deze oppervlakkige aderen treedt o.a. op bij de krampachtige contracties der tunica muscularis waarop het braken berust.

Braken geeft derhalve <d heel gemakkelijk aanleiding tot bloedingen in het maagslij nuii es; daardoor komen dan ook bloedingen daar zoo veelvuldig voor; zelfs in de agone ontstaan zij nog.

Afgezien hiervan kunnen bloedingen in liet maagslijmvlies voorkomen bij algemeene en locale verhooging van den venemen bloedsdruk, derhalve niet alleen door braken, doch ook door hoesten, door portale stuiting, verder bij autoïntoxikaties (uraemie, welke onder verdachte verschijnselen iemand kan dooden, zooals later bij de leer van de mort imprévue blijken zal!), bij laesies van bepaalde gedeelten der hersenen, meer in het bijzonder van den hersenstam, bij asphgxie (dl. I, bl. 160), als vicarieerende menstruatie bij hysterie en natuurlijk ook bij acute ontsteking van het maagslijmvlies door allerlei oorzaken, niet alleen door intoxikatie met een irriteerend vergif.

Wanneer men dit alles bedenkt, dan is het duidelijk, dat bloeding in het maagslijmvlies door zooveel verschillende oorzaken kan voorkomen, dat men aan het vinden er van geen beteekenis kan hechten voor de diagnose: intoxikatie met een irriteerend (of caustischj vergif.

De BLOEDINGEN IN HET MAAGSLIJMVLIES zijn gewoonlijk multipel, klein en rond, doch op de toppen der plooien streepvormig.

Yersche bloedingen zijn helder- of donkerrood-, zijn zij een paar dagen oud, dan hebben zij een zicartroode kleur met bruine bijtint; boven de laatste is het slijmvlies herhaaldelijk door autodigestie verloren gegaan, daar de bloeding (infarctvorming) leidt tot nekrose en nekrotisch maagslijmvlies in een paar uren reeds verteerd wordt door liet maagsap.

Hierdoor ontstaan de z. g. 11. HAEMORRHAGISCHE EROSIES, welke derhalve op zich zelf ook weer geen beteekenis hebben voor de diagnose van een plaats gehad hebbende intoxikatie met een caustisch of irriteerend vergif.

Van belang zijn de haemorrhagische erosies, omdat er levensgevaarlijke bloedingen door kunnen ontstaan.