is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek der gerechtelijke geneeskunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Simulatie is ook hier gemakkelijk te herkennen. Wanneer men een arm horizontaal opheft, dan blijft h(j bjj katalepsie langen tijd in deze houding, om dan langzaam te zakken. Bij simulatie treedt echter reeds zeer spoedig vermoeidheid op en begint de hand te beven en geraakt de persoon van inspanning aan het zweeten.

Er is nog iels bijzonders, nl. dat, wanneer men een kataleptica een bepaalde houding geeft, het gelaat direct de uitdrukking aanneemt, welke erbij behoort. Wanneer men b.v. de rechter hand voor haar mond plaatst, om als het ware een kushand te geven, komt er een glimlach op het gelaat : wanneer men de handen vouwt als voor een gebed, dan neemt het gelaat een rustige uitdrukking aan; wanneer men de persoon de houding van een bokser geeft, dan krijgt het gelaat de uitdrukking van toorn, enz. Ook dit maakt de ontdekking van simulatie gemakkelijk.

Soms is dit alles echter in gevallen van (echten) hypnotischen slaap minder duidelijk, zoodat dan aan simulatie kan worden gedacht. De eenvoudigste manier om zulks te ontdekken, is het openen van één oog; slechts op die zijde treedt dan, bjj echte hypnose, katalepsie op. Dit feit is den gewonen mensch onbekend en maakt het mogelijk gesimuleerde lethargie en katalepsie te ontmaskeren.

Halfzijdige lethargie en halfzijdige katalepsie zijn niet te simuleeren; haar voorkomen bewijst hypnose.

Van practisch belang is de kataleptische toestand niet; wie hierin verkeert, staat niet bloot aan een misdrijf tegen de zeden.

8. Hypnotisch Somnambulisme.

Dit verschijnsel kan zich soms in eens vertoonen, nadat de persoon door een bevel in slaap is gebracht, doch gewoonlijk treedt het geleidelijk en haast onmerkbaar op, na voorafgaande lethargie en katalepsie. Het kan echter ook spontaan optreden, een feit van het allergrootste belang (').

(') Het spontane somnambulisme of slaapwandelen is een eigenaardig verschijnsel, waarbij liet bewustzijn volkomen is opgeheven, maar waarbij toch, door processen, welke zich afspelen in de schors van de groote hersenen, eigenaardige voorstellingen optreden en waarnemingen geschieden, zooals ook bij het gewone droomen voorkomt. Het onderscheid met het droomen ligt daarin, dat hierbij de motorische verrichtingen zijn opgeheven, terwijl zij bij het somnambulisme doorgaan. Vandaar, dat slaapwandelaars allerlei handelingen verrichten, soms zelfs zeer gecompliceerde, welke geheel den indruk van doelmatige maken. Tegelijkertijd is echter de bewuste zintuigswaarneming opgeheven, althans ten zeerste beperkt. Daardoor ontbreekt ook gewoonlijk later de herinnering aan alles, wat is verricht.

Het slaapwandelen is in de overgroote meerderheid der gevallen een symptoom van een of andere neurose (puberteitsneurose, hysterie, epilepsie). De aanvallen treden steeds tijdens den slaap op, ook wanneer zij overdag voorkomen; bij hysterie gaat vaak een kataleptisch stadium vooraf.

Slaapwandelaars zijn niet gemakkelijk wakker te krijgen. Worden zij wakker geschud, dan sluiten z\j vaak de oogen en vallen achterover, wanneer men hen niet tijdig ondersteunt.

Met het ontwaken houdt de eigenaardige bescherming op (door het niet-inzien van de gevaren, waaraan zij zich blootstellen), welke de meest halsbrekende toeren doet gelukken; daardoor treden, met het wakker worden, vaak ongelukken op.

De z.g. synkopale hysterische aanrol (psychisch aequivalent van de paroxysmen) staat hier dichtbij. Daardoor kan, b.v. na iederen coïtus, een uren lang durende lipothymie optreden (Kraus). Eveneens de hysterische slaapaanvallen (lethargie), waarbij vaak een eigenaardig trekken met de oogleden voorkomt en regelmatig, op het toppunt van den aanval, volkomen ongevoeligheid voor mechanische prikkels bestaat.

Dat ook de epileptische aanval, met volledig verlies van bewustzijn, zich leent tot defloratie, resp. cohabitatie, is in de practyk bewezen.

GERECHTELIJKE GENEESKUNDE.

19