is toegevoegd aan uw favorieten.

De Fransche Revolutie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het vijfde bedrijf van dit natuurlijke Grieksche drama met zijne natuurlijke eenheden kunnen wij slechts in ruwe trekken schilderen op de w'ijze als die schilder der Oudheid in wanhoop het schuim schilderde. Want gedurende dezen gezegenden Juli-nacht heerscht er eene geweldige opschudding, zeer groote verwarring van marcheerende troepen, van sectiën, die her-, en van sectiën die derwaarts trekken; van afgevaardigde leden, die proclamatiën voorlezen bij toortslicht. De afgevaardigde Legendre, die ergens troepen verzameld heeft, jaagt de Jacobijnen uiteen en werpt hunne sleutels op de tafel van de Conventie. -Ik heb hunne deur gesloten, de deugd zal ze weer openen." Parijs is als 't ware in opstand tegen zich zelf, en rent in den duisteren nacht verward dooreen, als de golfstrooming van den oceaan,

. .• 'rfjhi'-imnmüinfimiiiiiiiiiiiif

Opoffering van Loiserolles.

een monster-draaikolk. Hier houdt de Conventie, ginds het stadsbestuur permanente zitting. De arme gevangenen hooren het stormluiden en het alarm, en verdiepen zich in gissingen omtrent de beteekenis der oogen schijn lijk hoopvolle teekens.

Ten drie uur des morgens zijn de weerzijdsche strijdkrachten handgemeen geworden. De gewapende macht van Henriot houdt het Grèveptein bezet, en thans komen de troepen, die Barras in haast bijeengebracht heeft; men plaatst zich tegenover elkaar, kanonnen tegen kanonnen. Burgers! roept de stem der voorzichtigheid luide genoeg, alvorens het tot bloedvergieten, tot eindeloozen burgeroorlog kome, hoort het besluit van de Conventie: „Bobespierre en alle rebellen zyn buiten de wet gesteld!" Buiten de wet gesteld? Dat woord klinkt vreesehjk. Ongewapende