is toegevoegd aan uw favorieten.

De architectuur in hare hoofdtijdperken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoog geplaatste versieringen vooral "werden door polychromie versterkt ter verduidelijking van den indruk (zie pag. 1<>7 en 1<S1).

De uitvoering was verschillend: door fresco-schildering op verschen, vochtigen stucgrond of door was verf. De omtrek van liet ornament werd soms eerst ingediept en daarna de oppervlakte ingevuld, na vooraf ruw te zijn gemaakt; doch er zijn ook fragmenten van kroonlijsten overgebleven waar dit niet is geschied en die eenvoudig vlak zijn beschilderd.

VEKHOUDIN Cr E X.

Do leer der verhoudingen in de Grieksche architectuur heeft voortdurend de aandacht getrokken en veel is over dit onderwerp geschreven. Geleerden, archeologen, ingenieurs of architecten getroffen door de harmonie, de karakteristieke stijl-eenheid der Grieksche tempels, ondanks Imn verschillende grootte en hun verschillende verhoudingen gedurende de ontwikkeling der kunst (fig. 141»), hebben getracht het mysterie hunner poëzie te doorgronden, te verklaren.

Vooropgesteld dat de verhoudingen in de architectuur zijn gebaseerd op de wet der stabiliteit en deze afstamt van de geometrie '), heeft men formules voor het vaststellen er van trachten op te sporen.

Verschillende theorieën zijn hieruit ontstaan, waarvan als voornaamste bekend zijn die van: E. Heuszlmann, M. Swiecianowski. V. Schultz, K. Dumon, C. Babin, L. Kevnaud. Aurés en P. Fauré.

Tot geometrische grondvorm die de samenstelling der ordonnantie beheerscht worden aangenomen, het kwadraat, de gelijkzijdige, de gelijkbeenige of de Egyptische driehoek. Ook worden de onderlinge verhoudingen in eenvoudige getallen uitgedrukt. Aldus het verband tusschen breedte en lengte van den plattegrond, de verhouding van breedte tot hoogte des voorgevels; die van zuilhoogte en hoofdgestel en van zuil ondermiddellijn tot zuilafstand: van de hoogte van het Dorische kapiteel in verhouding tot den onderdiameter — kortom alle verhoudingen der Grieksche tempels heeten, volgens de mees ten dezer schrijvers, naar vaste formules bepaald. hoewel enkelen, wien het gelukt is die verhoudingen aan een aangenomen stelsel te toetsen tot de slotsom komen, dat een strenge doorvoering er van niet altijd is geschied.

Inderdaad ontbreken bevredigende oplossingen. O}) grond van zoo nauwkeurig mogelijke opinetingen, in het laatst der vorige eeuw gedaan, voor zooverre de zeer geschonden staat der antieke monumenten zulks nog gedoogde — is de onhoudbaarheid dezer absolute theorieën gebleken.

1) Viollet-le-Duc, Dietionnaire raisonné, art. Projjortion.