Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Kijk eens hier, Barbertje," zei ik, en ik trok het gordijn open en gaf haar de vuurroode jurk. O, Peter, je had haar verrukking moeten zien. Ze streelde het gele strikje, dat de gravin er op genaaid heeft.

„Dan hoorde mijn prinsesje van een zekere Pieternelletje, die zoo dolgraag een fornuisje wou hebben.

„Waar is die Pieternelletje?"

„Hier," zei een verlegen stemmetje.

„Kom maar eens hier, jou kleine Pieternelletje."

En Pieternelletje kwam.

„Nu, wat zeg je van dit fornuisje?"

„Voor mij?" vraagde het kind.

„Allemachies," riep er een kleine jongen. „Dat kost wel honderd gulden."

Maar Pieternelletje keek maar naar het fornuisje en dorst er niet aan komen. Toen gaf ik het haar in de hand en heel beduusd, Peter, ging zij er mee in een hoekje zitten; zij zei geen woord, het verblufte Pieternelletje, en zag een heel klein beetje bleek.

„Dan heeft mijn prinsesje mij gesproken van een jongen, die zoo vreeselijk veel van ballen hield."

Sluiten