Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wandelen." En hij gaf Harmen de hand en keek den knaap aan met zijn lachende oogen.

„Ik zal vandaag wel weer op me zusje passen," zei de jongen.

„Dag Tommy."

En het negertje zei niets, maar keek slechts naar Fantasio.

Toen gingen de dichter en het prinsje verder.

„Dag, dag," klonk de luide stem van Harmen na

een poosje. Fantasio keerde zich om en wuifde ook

naar Tommy, die tuurde, tuurde, tot hij uit het gezicht was verdwenen.

Doch de ontmoetingen waren dien dag nog niet ten

einde. Weer hadden Fantasio en Peter een poosje

gewandeld en over allerlei gesproken. Dieper in het

bosch waren zij geraakt, toen zij opeens een hangmat

zagen. Daarin lag een klein meisje en een verpleegster zat erbij.

De dichter keek naar het kind en zei toen: „datis heerlijk hè, zoo onder de boomen?"

„Of het," antwoordde het meisje. „Weet u, ik kom uit de stad."

Sluiten