Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wel zeggen van die dikke, kleine meid! Maar sta nu eens even stil. Ik kan anders het strikje in je haar niet vastmaken."

„Wat maakt u me toch vreeselijk mooi," zei Sofietje.

„Dat is allemaal voor het mooie weer en omdat we zoo vrééselijk prettig gaan wandelen," lachte de zuster weer. „Het zal zoo gezellig worden. Kom nu maar gauw mee."

En nu was Sofietje klaar.

Toen ze weg wilden gaan, kwam de directrice, en zij zei: „Dag, Sofietje, wat zal het prettig zijn." En haar heele gezicht lachte.

En daar kwam de oude keukenmeid ook al aanloopen en ze riep: „Dag, Sofietje, geef me eens een hand. Wat is het mooi weer. Heel veel pleizier vandaag, hoor."

En het meisje, dat altijd voor al de kinderen melk en boterhammen klaar zette, stak haar hoofd uit het raam van de eetzaal en riep: „dag, Sofietje, dag, veel pleizier."

„Gaat Sofietje al weg," riepen een paar grootere

Sluiten