Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nanni driftig uit. „Ze hebben gelijk dat ze me niet meenemen, want ik zou het pleizier van de anderen maar bederven; dat heeft mijnheer Ebels zelf gezegd."

„Stil kind, dat heeft hij zeker zoo erg niet bedoeld...."

„Ik ben ook een naar kribbig kind," viel Nanni haar in de rede, „dat weet ik heel goed en 't kan me niets schelen ook!"

„Vertel me eens wat je uitgevoerd hebt," zeide vrouw Berens, die wel merkte dat er niet veel met dat stijf hoofdje aan te vangen was.

„Ik ben brutaal geweest tegen mijnheer Struis, ik heb gezegd dat hij een leelijke mosterdjongen was, en. .."

„ Mosterdjongen!" herhaalde vrouw Berens verwonderd. „Ze noemen de palfreniers wel zoo, maar waarom zeg jij dat tegen je onderwijzer?"

„Och daarom!" riep Nanni blozend uit. „De jas die hij draagt, heeft precies dezelfde kleur als de mosterd dien wij 's middags op tafel hebben!"

„Maar Nanni, dan is 'tweer je eigen schuld," hernam de oude vrouw hoofdschuddend.

„Juist, baker, mjjn eigen schuld," herhaalde

Sluiten