Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij meende echter, dat ze naar huis was gegaan en daar haar scha wel zou hebben ingehaald.

„Wat! is Nanni den geheelen dag zonder eten geweest?" riep tante Net verschrikt uit. „Waar is zij dan toch?"

„Ik dacht bij u," stamelde vrouw Berens bedremmeld.

„Aanstonds het bosch in en haar zoeken," riepen de dames uit. „Maar hoe vinden wij haar?"

„Neemt den hond mee, dames; die kent haar nu," zeide Berens, „en dan wat melk en brood! O, wat spijt het mij, dat ik niet mee kan gaan!"

Haastig gingen de dames, vergezeld van Hector op weg, en zie, 't duurde niet lang of de hond draafde blaffend een laan in, en daar vonden zij het kleine meisje, doodsbleek met gesloten oogen op den grond liggen. Hektor likte haar de wangen, maar zij bleef stil liggen, en eerst na een geruimen tijd gelukte het, haar door eau de cologne bij te krijgen. Zij gaven haar een weinig melk te drinken, (niet te veel, want dat zou niet goed zijn) en langzamerhand kwam er weer wat kleur op die bleeke wangen.

„Maar, kind! heb je hier den geheelen nacht gelegen?" vroeg tante Net medelijdend.

Sluiten