Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vroolijk en ondeugend in de slaapzaal, dat Jet, die al een poosje gewoeld had, er wakker van werd. Een oogenblik bleef zij nog soezend liggen, toen zij zich eensklaps herinnerde wat er dien ochtend moest gebeuren.

„Ik hoop, dat het maar niet te laat is," dacht zij, terwijl zij hals over kop uit bed sprong. „Wacht, daar slaat een klok! Een slag! Zou dat halfzes zijn ? Zeker wel, want er is nog niemand op!" Zij had door haar raam gekeken en bespeurd, dat alles nog in diepe rust was.

„Jeanne," zeide zij nu, nadat zij eerst heel voorzichtig de deur van het kabinetje aangezet had. „Jeanne, sta op; 't is tijd!"

„Jeanne, die ook niet erg rustig geslapen had, was in een oogenblik wakker en zat rechtop in bed, terwijl zij Jet met verbaasde oogen aankeek.

„Wat is er?" vroeg zij.

„'t Is tijd, om naar den drogist te gaan," zeide Jet, om haar geheugen te hulp te komen

„O, ja," riep Jeanne uit, „heerlijk dat je mij roept!" en in een oogwenk was Jeanne uit bed. „Roep je Mies even?"

„Mies," fluisterde Jet, terwijl zij voor het bed van het meisje stond, en haar hand nam.

Sluiten