Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Neen, als Maatje boos is, komt Elsa niet," zeide de kleine weer.

Geen gekheid, Elsa! Waar ben je?" riep mevrouw Doornhof.

„De toovergodin wil Elisa niet laten gaan, als Maatje nog boos is," hernam de kleine.

„Waar kan dat kind zitten," zeide mevrouw Doornhof halfluid.

Eensklaps vloog er een glimlach over Lena's gelaat; zij wenkte mevrouw Doornhof en fluisterde haar toe: „Zij zit onder het ledekantje, mevrouw."

„Dan zal ik er haar wel gauw vandaan krijgen," antwoordde mevrouw Doornhof op denzelfden toon, maar zij deed alsof zij er niets van begreep, waar het kleine ding kon zitten.

„Betje," zeide zij hardop, toen de dienstmaagd binnenkwam, „er zit hier ergens een muis. Ga jij nu de groote, roode poes van hiernaast eens halen, dan zullen we haar eens laten snuffelen."

„0, alsjeblieft niet, Maatje," smeekte Elsa doodelijk benauwd.

„Wil je dan voor den dag komen?" vroeg mevrouw Doornhof.

„Ja, Maatje, de toovergodin vindt het nu goed,"

Sluiten