Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Ziezoo, nu schrijf je er onder — wat kleiner - hier — nog lager:

„Diezen Enzian pflück' ich hier

In der weiten Ferne

Lieber Günther, dir, ach dir . .

„Hahaha! als hij dat leest" viel Ilse de Prinses in derede, „is zijn hoofd heelemaal op hol, Uwe Hoogheid!'

„Denk je? Dan krab je den laatsten regel met dat „lieber Günther'' maar uit! Dat ergert hem dan! De deugniet coquetteert genoeg met ons; dus revanche pour Pavie: — Laat nu eens kijken; ik zou zijn gezicht wel eens willen zien! Halt, wacht even! we zullen hem noodzaken te antwoorden; — zet als post scriptum:

— „Hare Hoogheid laat vragen, hoe het metdeLehrbauchsche

schetsen gaat? Dat flink onderstrepen! — Zoo is het

goed! Als we thuis komen, zenden we het af!"

„Prosit, Ilse! die grap is een bergtocht waard!"

Prinses Sylvia schonk baldadig een teug cognac uit Detlefs veldflesch in haar glas melk en hief het in de hoogte.

„Nog eens, vive 1'amour!"

Gravin Aosta had ondertusschen Detlefs hoed getooid met een bouquet 'alpenbloemen en Reuensteun kwam terug met het interessante nieuws, dat de „Sennerin Burgei charmant kon joedelen."

Aantreden," commandeerde Detlef, en Burgei kwam en volgde het bevel van den jongen Prins.

Eindelijk verhieven allen zich, Sylvia gaf het sein tot den aftocht, de muildieren draafden vooruit; de geknakte bloesems lagen verwelkt en treurig in het platgetreden mos.

Sluiten