Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

laatste bal is, dat ze in de residentie bezoekt; ze wil a tout prix terug naar Stauffen. Ik zal echter gelegenheid trachten te vinden de hertogin-moeder mijne opinie te zeggen omtrent een dergelijke behandeling van een oud-adellijk geslacht; a.s de hertogelijke familie zich hunner wat meer wilde aantrekken zou de positie der Von Wetters hier geheel veranderen."

Hattenheim drukte dankbaar de hand der gravin. Deze vervolgde op plagenden, schertsenden toon: „En als tante Renate absoluut niet te bewegen is, hier te blijven, welke decoratie han» je mij dan wel om den hals, als ik je klein Stauffensch vriendinnetje verzoek als mijn gast den winter hier

door te brengen?

„Voor zooveel goedheid en vriendelijkheid is nog geen orde gevonden: die zijn eenig!' riep de jonge man, terwijl een donkere blos zijn gelaat overtoog, en hij kuste de fraaie hand, die nog op zijn arm rustte „lk kan u niet eens mijn hart in allen deemoed aanbieden: daarover beveelt ge a langen tijd als oppermachtig gebiedster!"

„Je dank neem ik aan als een belooning, die mij van rechtswege toekomt," sprak de grootmeesteres glimlachend, „maar ie hart geef ik je terug, want ik geloof, dat je het op het oogenblik zelf te veel noodig hebt, — als het je nog toebehoort' Barones Von Wetter zit aan den overkant met Josephine en Ange. Allons-y, het is een gunstig oogenblik om

mijn zending te beginnen!"

Ze zag het treurig weemoedig lachje niet, dat zich gedurende haar schertsende opmerking plooide om Hattenheims lippen. Ze trad, steunende op zijn arm, achter het gewoel der dansende paren om naar tante Renate, om door deze vriendschappelijk begroet te worden.

De laatste pauze voor het souper had een aanvang genomen- de jonge meisjes stonden met elkaar in kleine groepen, de moeders begonnen reeds achter hun waaiers te geeuwen, of brandden van verlangen om door den hoogen gastheer te worden aangesproken, te meer daar de slanke gestalte der hertogin-moeder zich dezen avond bijna niet van haar zit-

Sluiten