Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

worden! Anders had ik den geheelen avond rust noch duur!'

Sylvia sloeg de oogen een oogenblik neer en kuchte even, dan wierp ze het hoofd in den nek, en met de haar eigen hoekige beweging zei ze luid ongeduldig: Het is hier afgrijselijk warm, het heeft veel van een smeltoven! Ik snak naar frissche lucht. De „lanciers" zal zonder mij ook wel goed van stapel loopen, en doet ze het niet, dan kan het mij nog geen cent schelen. Je arm, Lehrbach! Ik wensch naar den wintertuin te gaan." En zonder een antwoord af te wachten,legde ze haar hand vast op Günthers arm en keerde zich naar de galerij. In het begin van deze stonden verscheidene kleine speeltafels, waaraan de andere heeren zich naar hun beste krachten trachtten te amuseeren, en door verbazend hooge inzetten het bewijs gaven, in welken gouden bodem de meeste stamboomen van den landadel wortel schoten.

Ook Franz Eginhard, die niet bijzonder veel ophad met dansen, speelde met een der ambassadeurs, den minister Lehrbach en prins Alexander een partij whist.

Tegen den schoorsteen, met de oogen onafgebroken gericht op de vorstelijke heeren, leunde de ordonnance-officier, jonkheer Von Reuenstein, steeds bereid om gedienstig toe te vliegen, wanneer de hertog of prins een kaart mocht laten vallen. Men kon ook niet weten, of de hertog misschien wenschte een cigarette aan te steken, en daarvoor lucifers noodig had... Het was dus beter, dat hij bleef.

Sylvia en Lehrbach traden hem gearmd voorbij; de prinses wierp schertsend een van haar bloemen op de kaarten, die haar broeder in de hand hield, knikte vriendelijk tegen den minister en monsterde Von Reuenstein, wiens hoofd zich bijna tot op den grond boog, met een spotachtig gezicht.

Een nijdige blik van den laatste volgde het jonge paar. dat zich door de galerij naar den wintertuin begaf. Hoe gaarne was hij niet gevolgd om hen te bespionneeren en interessante nieuwtjes op te doen, doch hij kende het gevaarlijke van zulke onbescheidenheid. En zich de vingers branden ? Neen, daarvoor is hij niet met zooveel moeite geklommen tot op de

Sluiten