Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een van onze eerste, meest soliede huizen. Ze werken er met veel smaak en chic, zonder in het oogvallend te zijn; daarbij is hun coupe uitmuntend en zijn ze niet te hoog in prijs; de voornaamste lieden hier behooren tot hun clientèle."

Tante Renate was het geheel en al met de spreekster eens en daarna reden de ritmeester en zijn vrouw naar het hotel terug. Josephine bleef en nam haar intrek in de gezellige, vriendelijke logeerkamer, die voor haar in gereedheid was gebracht.

Eindelijk tkwam het afscheid van de pleegouders; de Lattdorfs en Hattenheim gingen mede naar het station.

Phine had niet geweend, maar later, 's avonds, was ze in den schemer stil naar hare kamer geslopen, had het gelaat in de geborduurde] kussens gedrukt en bitter gesnikt.

Ange volgde haar, sloeg haar armen om het bedroefde, eenzame kind, en sprak haar met haar vriendelijke stem zachte woorden van troost toe. In dat oogenblik had zich de eerste band van haar vriendschap gelegd... De volgende dagen brachten veel drukte met zich, eiken middag reed gravin Lattdorf met Josephine van winkel tot winkel en kocht al die duizende modezaken en kleinigheden, die een vrouw van stand noodig heeft om de critiek van haar spiegel te kunnen doorstaan.

De kamenier kapte haar de haren evenals die van Ange, en de kleine gravin draaide „the beautiful country girl" naar alle zijden en werd niet moede haar te bewonderen.

Na acht dagen kwamen de eerste toiletten thuis. Wel voelde Josephine zich vreemd in de nieuwe kleeren, die haar zoo geheel anders zaten dan de Stauffensche blouses en rokken, die tante Renate steeds met behulp van de naaister uit het dorp zelf gefabriceerd had, doch de kamenier der gravin, die haar bij het passen hielp, riep ieder oogenblik opgewonden uit;

„Mais, c'est charmant! Vous ne savez, comment tout ?a change votre taille; vraiment, c'est admirable!" En Ange en de gravin knikten zeer tevreden en verzekerden, „dat ze niet

Sluiten