Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het is nog tijd!" En onstuimig met den voet stampend, voer ze met van toorn gloeiende wangen voort: De zadelnem is geknapt! Het drommelsche beest heeft dien met al dat wurmen doen springen! - Wat nu te doen? - te voet gaan . _ lk zou kunnen schreien van ergernis!" en Sylvia greep den zadel en slingerde hem woedend tegen den ërondr

losephine had zich van haar paard laten glijden. „Gauw, Uwe Hoogheid, kom hier bij dien steen! Stijg op - gauw neem Sorma!" drong ze met koortsachtige haast.

S/laar. - Ik kom wel! ' en Phine greep, allen eerbied

en etiquette vergetend, de prinses bij den arm en duwde haar

naar Sorma. „ . .

Met behulp van freule Von Wetter steeg Sylvia p.

Vooruit, Ilse!" krijschte ze, om de weide heen opdenei toe! We komen je straks halen, Josephine!" en haar karwats op den hals van het paard latende vallen, stormde zij vo

gelijk een Walkyre.

Eensklaps hoorde ze een hoefslag achter zich. „ ,

juichte de stem van Ganzen-Lize, die zich op het ongezadelde paard geworpen had. „Als een kat hangt ze aan it beest zou oom Bernd zeggen, die haar zoo vaak in die houding gezien had. Met de teugels om de handen geslagen z.ch vastklemmende aan de dichte lange manen, zweefde ze .n half liggende houding op den rug van het dier.

losephine!" kreten de beide anderen geheel ontst^ld*'Vooruit! lk volg wat langzamer!" luidde het antwoord. „Rijd

*° Voor°°haar verhief zich de eik, schemerde het roode dak der houtvesterswoning; - nog twee, drie minuten, daar had

Sylvia het doel bereikt.

Hoera!" juichte ze. „Gewonnen!"

Van de chaussée kwamen de heeren aanrennen vooraan Detleff. Slechts eenige paardenlengten was Hare Hooghei haar tegenpartij vóór geweest, Ilse kwam tegerl.jkert.jd met

de heeren aan. 13

Gauten-Liir.

Sluiten