Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZESTIENDE HOOFDSTUK.

Prinses Sylvia hield woord. Er werd een „Soirée Musicale" gearrangeerd, welke grooter en prachtiger beloofde te worden dan ooit te voren. De uitnoodigingen waren ten minste in grooten getale rondgezonden en hadden het bevel „gala-toilet" met zich gebracht. Men verbond het geven van dit feest met de komst van den erfprins Karl Theodoor, welke daags te voren dan ook werkelijk zijn intrek had genomen in het hertogelijk paleis. Zooals men hoorde, zou de regeling van den avond zeer eigenaardig zijn en had Sylvia zich er in eigen persoon mee belast; zij had slechts dilettanten uit de hoogste aristocratie verzocht mede te werken, om door hun muzikale uitvoeringen aan haar eigen voordrachten het noodige relie te geven; de tusschenpauzen zouden worden aangevuld door de hofkapel, die het bevel had in den aangrenzenden wintertuin eenige potpourries ten beste te geven, een soort van muziek, die bijzonder in Sylvia's smaak viel.

In de kleine zaal naast den wintertuin was een tribune gemaakt, waarop Hare Hoogheid voor het eerst voor een meer uitgebreiden. doch zeer exclusieven kring zou optreden. De glazen wand, die de concertzaal van den wintertuin scheidde, was teruggeschoven en verleende een vrijen blik in het weelderige groen der palmen en andere tropische planten, die in schilderachtige groepen bij elkaar geplaatst waren.

Ilse von Dienheim had geschreven aan hen, die deelgenomen hadden aan den rit naar de „Marieënhütte," en hun uit naam van haar doorluchtige gebiedster om opgave gevraagd van de respectieve lievelingsliederen.

Sluiten