Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

integendeel alles getuigde tegen hem, en dit maakte het der wereld onmogelijk partij voor hem te kiezen.

Josephine hoorde de gravin rustig aan en gaf haar zuchtend gelijk; zij kende de wereld en moest toestemmen, dat de woorden der gravin waarheid bevatten.

„Zou het u en uw echtgenoot ook in moeilijkheden brengen, als ik het huis van graaf Lehrbach bezocht?" vroeg zij met gebogen hoofd.

De grootmeesteres zag haar verwonderd aan.

.Zonder geleide, kindlief? Dat is immers onmogelijk!"

„En als ik een begeleidster vond?"

Dat zou de zaak veranderen; je bent je eigen meesteres en noch door je betrekkingen, noch door je positie verplicht rekening te houden met het hof. Ik zeg je echter vooruit, dat je er onder te lijden zult hebben en dat er veel van je gezegd zal worden tot je nadeel; de kwade tongen sparen zelfs de medelijdenden en barmhartigen niet. Wanneer je echter den moed hebt, de publieke opinie het hoofd te bieden, ga dan je gang; aanraden doe ik het je echter niet."

„Ik erken slechts één rechter over mijn doen en laten," antwoordde Josephine fier en hief het blonde hoofd trotsch omhoog; „dat is mijn geweten! Ik zal echter de achting, die ik uw huis verschuldigd ben, geen oogenblik uit het oog verliezen en zooveel mogelijk trachten aan kwade tongen het zwijgen op te leggen: ik ga naar hertogin Maria Christina en roep haar hulp in."

Met een ontmoedigend glimlachje schudde gravin Lattdorf het hoofd: „lk vrees, dat dit een vergeefsche reis zal zijn. De oude Lehrbach behoorde tot de vijanden van het paviljoen, en graaf Günther heeft zich meermalen veroorloofd de hertogin en hare omgeving door zijn teekeningen bespottelijk te maken. Aan een van die caricaturen heeft zelfs freule Von Sacken den bijnaam van de „vrome Helena" te danken. Maria Christina is van dat alles op de hoogte, en je zult dus zelf wel inzien, dat men op het paviljoen weinig sympathie heeft voor de familie Lehrbach."

Sluiten