Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in een paradijs van liefde. Miriam verscheen in de deur en noodigde hen aan het middagmaal. Zij zetten zich met de apostelen aan tafel, die vol vreugde op hen neerzagen als op het jonge geslacht, dat na him dood de zaadkorrels van het woord Gods bewaren en verbreiden zou. Petrus zegende het brood en brak het. Vrede was op ieders gelaat te lezen en een oneindig geluk scheen het geheele huis te doorstroomen.

„Zie," zei Paulus zich tot Vinicius keerend, „of wij vijanden van het leven en het geluk zijn?"

„Ik weet nu wat ik daarvan moet denken," antwoordde Vinicius, „want nooit gevoelde ik mij zoo gelukkig als te midden van ulieden."

HOOFDSTUK XXXII.

Toen Vinicius des avonds huiswaarts keerde zag hij bij den ingang der stad den vergulden draagstoel van Petronius, door acht krachtige slaven gedragen. Hij gaf een teeken om op te houden en schoof de gordijnen uit elkaar.

„Gij hebt zeker een aangenamen droom," zei hij en lachte vroolijk bij 't zien van den slapenden Petronius.

„O, zijl. gij 't," zei deze ontwakend. „Ja, ik was voor een oogenblik ingeslapen, daar ik den geheelen nacht op het Palatium doorbracht."

„Waart gij in het paleis? Dan moet ik weten wat daar besproken werd. Weet ge wat, zend den draagstoel naar huis en ga met mij mee. We kunnen dan over Autium spreken en over nog iets anders I"

„Goed," zei Petronius en stapte uit. „Ge weet toch, dat het vertrek naar Autium op overmorgen bepaald is?"

„Neen. Hoe zou ik dat weten?"

„Des te beter, dan ben ik de eerste, die u dat ueuws vertel. Houd u dus op den bepaalden tijd gereed. Erwten in olijfolie hielpen niets, een doek om den dikken hals evenmin. Rood haard heeft kou gevat, er valt dus aan geen uitstel meer te denken. Hij wil zoo spoedig mogelijk Rome en hare omgeving ontvluchten en zou gaarne de stad met den grond gelijk maken of haar door een brand verwoesten. Do

Sluiten