Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vinicius, die zijn gebed geëindigd had, wendde zich nu

tot Nazarius. . ,

„Zeg aan de wachtsoldaten, dat zij Lygia als een doode in'eene lijkkist moeten leggen; tracht gij dan helpers te vinden om haar des nachts uit de gevangenis te dragen. In de nabijheid van het graf zullen lieden met een draagstoel u opwachten, aan wie gij de doodkist kunt oveigcven. Beloof namens mij den wachtsoldaten zooveel goud als zij 111 hun mantel kunnen bergen."

Nazarius, gloeiend van opwinding, hief de handen op en

riep uit: T

„Moge Christus haar de gezondheid hergeven, want Lygia

zal bevrijd worden."

„Gelooft ge, dat de wacht het zal toelaten?" vroeg Petronius. "Dat zal zij zeker, wanneer Lygia op die wijze wordt weggevoerd," hernam Vinicius.

„Wel is er iemand aangewezen,' hernam Nazarius, ,,die tot taak heeft, alvorens de lichamen worden uitgedragen, zich te overtuigen, dat ze werkelijk dood zijn en ze daartoe één voor één met een gloeiend ijzer aanraakt, maar \oor wat goud zal hij wel te vinden zijn de kist in plaats \an Lygia

een merk te geven."

„Beloof hem een muts vol goudstukken," nep Petronius uit. „Maar zult ge vertrouwde helpers kunnen krijgen?"

„Er zijn helaas! altijd menschen te vinden, die voor geld zelfs hunne eigen vrouwen en kinderen zouden verkoopen." „Dat geef ik toe, maar waar ze vandaan te halen?" „Uit de gevangenis zelf, of uit de stad. Als maar eerst ^ de wacht is omgekocht, kan ik binnen brengen wie ik wil." „Neem mij dan als een gehuurde knecht mee," zei Vinicius. Petronius kon echter met dat plan onmogelijk instemmen. „De pretorianen zouden u zelfs in die vermomming kunnen herkennen en dan is alles verloren. Ga noch naar de gevangenis, noch naar het graf. Allen moeten van haar dood overtuigd zijn, zelfs de Keizer en Tigellinus, anders zou zij dadelijk achtervolgd worden. Lygia moet naar Sicilië gebracht worden en wij beiden blijven in Rome. Enkele weken later wordt gij ook ziek en laat Nero s arts komen; deze zal u raden naar een andere streek te gaan. Daar vindt gij dan Lygia en vervolgens...." hier hield hij op en keek peinzend voor zich uit, „willen we hopen op betere tijden. _ _ _

„Moge Christus zich over Lygia erbarmen!" zei Vinicius. „Gij spreekt van Sicilië, terwijl zij ziek en den dood nabij is."

Sluiten