Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een Soemba'sche slendang die hij de groote vriendelijkheid had mij ten geschenke te geven. Vooral de figuren van menschen, die men op nevensgaande welgeslaagde af beeldi g zien kan, geven dezen doek groote waarde.

De bevolking van Endeh was nog even brutaal als vroeger- de kinderen liepen ons fluitende en schreeuwende na, enkelen wierpen zelfs met steenen; 't was alsof men langs de Amsterdamsche grachten liep in een ietwat bijzondere kleeding. De commandant vond eindelijk toevallig een mi del om hen te verjagen; hij wenschte het joelende troepje te photographeeren, maar toen hij zich voor dat doel omkeerde en zijn toestel op hen richtte, stoven zij weg. Deze bandeloosheid en verzet tegen het Nederlandsch gezag gingen eenige jaren geleden zoover, dat in 1891 een oorlogsschip gezonden we.d om een kampong aan de Nanga-Dona, een rivier, die in de Ipih-baai uitmondt, te tuchtigen. Men verhaalde ons, hoe een troep menschen uitdagend en gesticuleerend op het strand stond, toen een schot viel, dat me opzet op de menigte gericht was. Het schot trof, wel oevallig, juist den belhamel en met dat ééne schot was feitelijk

het geheele verzet gebroken. ..

Met enkele inboorlingen werd afgesproken, dat wij den volgenden ochtend den Tafelberg zouden bestijgen. De zoon van den radja wenschte ons daarbij te vergezellen, hij was nog nooit boven op den berg geweest, want zijn vader had het hem verboden uit vrees, dat hij er af mocht vallen. Nu een dame echter mede ging, mocht ook hij dit heldenfei

VV^Nachts braken weer woeste buien uit het Noordwesten los .Wij zullen niet kunnen gaan, zei Weber om vyfuur er staat te veel branding op de kust om te landen . Het plan werd echter toch doorgezet en de landing gelukte met eenig beleid De vlet roeide terug en wij begonnen onze wandeling met den jongen radja, die op tijd aanwezig was. Nu was het zaak kalm aan te stijgen, daar de berg zich onmiddellijk van

Sluiten