Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Zeker ja, kind."

"O, dan ben ik blij, dan zult gij mij wel hier laten bliiven W.e zou ook me. Hokje spelen? Wie Ju dj„ paald e willen d°n als ik weg was? Andere kinderen doen het niet, want hii shat

weg' zoï moetic GifS'/?"'' ''at ™ niet ^"">""<1. «kt ik g zou moeten. Gij hebt het maar gezegd omdat ik zoo wilrl

aeidid°Lrf?rChtig ben? Maar ik2al »PP»ssen en ik °,°] oók

altijd beleefd buigen voor de kleine prinsesjes.... nietwaar naoa

ÏnStVaP",er jVCn' b1" ^ " » Wj il]emaal

he^oM™*! ^ dat W°°rd Z'jn hand heen en weer ^hudde, was kind v\L7 mfiVh Cen ontwaakte. „God in den hemel,

Heti« óm ul Ch lme,t, met al dat onverdragelijke gevraag! Het is om gek te worden," schreeuwde hij de arme kleine toe

en met de handen tegen het hoofd gedrukt, liep hij met haastige schreden een paar malen de zaal op en neer. ë

wint'Shii lfni hnd hCt, ee"tonige vragen hem knorrig gemaakt want hij had aHes wel gehoord, al scheen hij niet te luisteren

?rete" ZC1 hü eindelijk bedaird, maar vast ,gij

3? , nge" niet' Waar ik u breng, daar vindt ee vee

speelkameraadjes, kleine meisjes allemaal, die van efkander

houden als zusjes. Ik ken menig kind, dat schreidde toen het weer

naar huis moest Maar in elk geval, ik had al lang besloten u

eeÏÏ CH tfOStScho°1 te. stu.ren' grotmama en ik zijn" dat geheel eens. Het was nog niet bepaald wanneer, dat heb ik nu bii mii zelf uitgemaakt en daar blijft het bij.... Ik zal het -auw aan taS

' °TofnahiiZHgfCn' d'e ,kT tJan Z°rgen VOOr alles wat er nood'g is."

loen hij dat gezegd had, ging hij naar de deur Ga met mii

bleef sïaan' g'l ^ ^ bIijVen'" riep hij'toen ziJ ""beweeglijk

eindelijk uETh met diueP gebogen h°°'d kwam L

dèerl £ r J f VOOr Zlch Ult over den drempel gaan

de deur op slot en ging toen met haar de oude trappen af.

HOOFDSTUK V.

mekfe ^Precht sloeg er verder geen acht op, of de kleine meid met hem meeging of niet. Hij was al lang beneden toen «J nog boven op de trap stond. Meï de hand gaan deTèuning

Sluiten