Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

J^Cn in, gan£' als &ingen er eenige ruiters rond, er werd gehamerd en geklopt, alsof er iemand zat opgesloten in een

ïfnHpn e ^ \ fl"isterde zij met op elkaar gedrukte

tanden, maar dadelijk verdween zij achter de zacht dicht gedane

SVZZSL**' 0ps,0"d'ee"***»

Boven op de steenen zaal woei haar een windvlaag tegemoet die haar bijna belette voort te gaan. Op een van de tafels stond groote lamp te branden uit de kamer van den handelsraad en

het als' trok A? Sff °pe"- Uit dien huilde en zong

ƒ Jager met zijn stoet er doorheen. Tante Sohe zette dadelijk de lamp buiten den wind en Grete ging met de goed in de hoogte gehouden lantaarn den gang in

stomendmHraan h,Ct e'nd uan de" gang was losgewaaid en de stormwind drong daar naar binnen met al zijn ijzige koude en

geweldige kracht. Het openstaande raam woei knetterend heen

ten Tpi/11 Portretten, die nog tegen den wand stonden, waren en deele omver gevallen - dat was zeker dat gestamp en gerappel geweest. Maar dat raam was immers maar klein. Onmo-

Snf nT°hg> ■ dat enge vierkant de stormbruid, die woedend op het meisje aanviel en gang en zaal met haar huilen en

z^erug m0eitC dr°ng GretC V°°rUit ~~ °peens deinsde

Zij stond bij de kleine trap, die naar de kamer van de knechts in het pakhuis voerde Daar was het anders pikdonker, maar nu

eebintenee nï 3 Kg ^ d°°r de van pannen beroofde gebinten. De nooit gebruikte deur hing half in de hengsels en

aan de deurpost moeielijk zich vasthoudend, stond haar vader.

ij zag het schijnsel van de lantaarn, dat voor en naast hem

°p den grond viel en keerde zich om.

huifdnnf? hw GrftC CVroeg hij> "Jaa^ dat helsche loeien u ook het van hTllü, eü f1"Crg gen°eg Uit" Als voor het bazuingeschal -riet ineeï aÏ ^ h!er het "ietige ™enschenwerk ineen i j ... zon' ook de storm brengt het aan het licht

mijn kind . voegde hij er bij met een zoo akeligen lach dat zii onwillekeurig sidderde. „Zie eeuwen lang heeft Wer een gehint zinnige duisternis geheerscht onder het oude dak, en nu valt het s ormhcht op de trappen en men verbeelt zich de sporen te zien der voetstappen van wie hier eens opgeklommen zijn.1'

sln!ÏÏ a lg . trap °P' tante Sofie kwam j»ist den gang in en

h«eo„ d, , " "T°' "Mijn hemel! levenmaker

et op de Lamprechts voorzien 1 Het is hier een volslagen woes-

Sluiten