Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de mensch als cultuurwezen.

zijn het de mokerslagen van den strevenden enkelling, zich een weg banend door de bergen, welke het „groote onbekende" aan ons gezicht onttrekken, die haar wakker schudden. Dan schrikt zij zelve van de wanstaltige vergroeiingen, die de oude denkbeelden zijn gaan vertoonen, en wil zich er van ontdoen. Doch wee haar, zoo het wegnemen der ziekelijke woekeringen ook de gezonde sappen doet wegvloeien. Zoo dikwijls toch bevatten de oude denkbeelden een kern van waarheid, die echter door de windselen, waarin zij met den loop der tijden werd gehuld, niet zuiver meer is terug te vinden. Het gevaar is groot, dat met de tot lompen geworden windselen ook de kern wordt weggeworpen. Zoo is het gegaan met de bestrijding van het bijgeloof. Niemand zal de verdienste gering schatten van Balthasar Bekker, die, levend in een tijd toen men den duivel grooter macht over de menschen toeschreef dan God, den moed had de aan kwellende droomen en beangstigende nachtmerriën lijdende menschheid wakker te schudden. Een storm van verontwaardiging is tegen hem opgegaan en hij heeft het duur moeten bekoopen, dat hij zijn medeburgers een eeuw

Sluiten