Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GEESTELIJKE EVOLUTIE.

samenleving, kan nauwelijks eenig denkbeeld hechten aan het woord „tehuis", dat niet is uitgedrukt in marmer, steen of baksteen, met smaakvolle versieringen. De inboorling van de tropen stelt zich tevreden met de schaduw der boomen en dankt God voor het dak van zijn ruim vertrek en voor het gras, dat hem zijn sponde bereidt, leder is gelukkig op zijn manier, overeenkomstig zijn graad van ontwikkeling.

,,'s Menschen ondervinding na den dood leerde hem deze les: dat tehuizen niet zoozeer te zoeken zijn in sprekende gebouwen, verfraaid, versierd en gevuld met zeldzame schatten, dan wel in omstandigheden, waarin de ziel zich gelukkig, geïnspireerd en gesteund voelt. Niettemin is het geestelijk tehuis geenszins de ijle makelij van een droom — geen zomerwolkje drijvend in azuren luchten — maar een objectieve en wezenlijke werkelijkheid, een plaats in de ruimte innemend. Het heeft zijn indeeling en zijn vertrekken, die ieder karakteristiek weergeven de een of andere sprekende gedachte, welke in de omgeving, meubileering en versiering haar uitdrukking vindt. Elk tehuis is om zoo te zeggen „gestemd" op de overheerschende

Sluiten