Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SPIRITISTISCH GODSBEGRIP.

openleggen, krijgen toch niet anders van ons te zien dan een beeld, óf verminkt, óf verfraaid; — meestal het laatste, want onze ijdelheid waakt beter over de indrukken, die wij op anderen maken, dan een kloek over haar kuikens. Toch wordt in ons telkens weer gewekt een streven naar samensmelting, naar éénwording. Wij zoeken gelijk-gezinden, wij kweeken sympathieën, wij verlangen instemming met onze idealen, weerklank op onze gevoelens. Maar nooit kunnen wij geheel in een ander opgaan; altijd zijn er kleine verschillen, die ons afstooten; misverstanden, voortvloeiend uit een niet-begrijpen. Hoe kan het anders? Alleen het volmaakte kan in het volmaakte opgaan. Zoolang wij in een ander de aanvulling meenen te vinden van wat ons ontbreekt, is er onderscheid, dus onvolmaaktheid.

Doch in die uit een aangeboren behoefte gekweekte sympathieën mogen wij zeker een belofte zien. Zij zijn de natuurlijke affiniteiten van afgescheidenheden, die toch in wezen één zijn. Zij getuigen van de openbaring van eenzelfde kracht, die wij in de liefde als hoogste uiting van onzen aanleg tot volmaaktheid hebben Jeeren kennen. Waar zij ontbreekt

Sluiten