Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De kannibalen wierpen nieuwe brandstof op het vuur, door de familie Jones aangemaakt, en, nadat zij mevrouw Jones en twee roovers opgegeten hadden, brachten zij de overige dooden naar hun kano's om die later op te eten.

Uitgenomen eenige bloedvlekken op den oever en een paar gebroken wapenen, herinnerde niets meer aan het vreeselijke gevecht, dat hier zooeven had plaats gehad. Plotseling werd echter de stilte, die op het verlaten eiland heerschte, verbroken door een langgerekten flauwen kreet, die iemand de haren te berge had doen rijzen. (Wordt vervolgd.)

„Edgar!" gilde Con, „wat heb je nu gedaan?"

„Wat zeg je?" antwoordde de jongen, een oogenblik met timmeren ophoudende.

„In de laatste aflevering heb je iedereen dood laten gaan!" riep Con wanhopig uit.

„Nou, wat zou dat?"

„De geheele familie Jones is dood! Waar kan Bob nu mee voortgaan?"

„Hij kan best voortgaan," antwoordde Edgar, terwijl hij weer een spijker uit de doos nam. „Zie je dan den „lang gerekten flauwen kreet" niet staan? Het is juist een heel mooi eind en iedereen zal willen weten, waar die vandaan kwam en Bob kan nu vertellen dat er een spook, of nog een schipbreukeling op het eiland was."

„Maar het is de geschiedenis van de familie Jones," hield de uitgeefster vol. „Je kunt die niet heelemaal dood laten gaan. Je moet het laatste gedeelte overmaken en Jack laten vluchten, terwijl de roovers met de kannibalen vechten."

„Zooals ik geëindigd heb is het goed," zeide Edgar koppig, „en ik ben niet van plan het over te doen."

Sluiten