Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ouden man aan en maakten in minder dan geen tijd, met hun bladtinnen dolken, een eind aan zijn leven.

Onvermoeid gingen zij liggen om wat te slapen, met den oneerlijk verkregen buit tusschen hen in, en Pitch maakte voor hij insliep nog de opmerking, terwijl hij zijn mes aan zijn laars afveegde, „dat zij niet zouden nalaten een aardig voordeeltje uit dit karweitje te halen."

Maar nu was de tijd voor Nemesis (weer een gelukkige inval van „het Juweel"), aangebroken om de boosdoeners te overvallen. Een vreeselijke slang, aan verscheiden ellen zwart garen vastgemaakt, kwam van achter een rots te voorschijn en kroop over de lichamen der twee roovers heen; een oogenblik later vielen dezen stuiptrekkend over elkander, gillend en schreeuwend dat het gedierte hen had gebeten. Nauwelijks had de dood een eind aan hun lijden gemaakt, of Tom Hawser, wien de slag van den kapitein alleen bedwelmd, maar niet gedood had, kwam plotseling te voorschijn om te verkondigen, dat een Engelsch schip dicht bij het eiland geankerd was en een boot uitzette.

„Wat een weer!" riep Tom uit, „een woeste zee, geen enkele ster aan het firmament! Maar ik ben gered!" en zich omkeerende, zag hij wat er gebeurd was; hij greep het begeerde kistje met een vreugdekreet en wilde ijlings wegsnellen, toen, juist bij het dichttrekken van het gordijn, de voorstelling met een zeer onverwacht knaleffect eindigde.

Hawser liet het kistje vallen, het deksel vloog open en de inhoud rolde tusschen de toeschouwers, die nu tot de ontdekking kwamen, dat de veel besproken „juweelen" niet anders waren dan een verzameling blauwglazen knikkers.

Hartelijk instemmend met het gelach, dat hierop volgde, hielp

Sluiten