Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar, hoe Con ook hoopte op een woordje, dat zijn jongsten twist met Edgar zou kunnen verklaren, zij hoopte tevergeefs. Den geheelen dag door zinspeelde hij met geen enkel woord op het voorgevallene in de kleedkamer; en eens,toen zijn zusje hem wilde uithooren door te vragen, hoe hij aan die schram op zijn wang kwam, trok hij zoo'n leelijk gezicht, dat zij Bobs waarschuwing om „slapende honden niet wakker te maken" ter harte nam.

Om het geheim op te lossen zal het noodig zijn, terug te gaan naar een vroeger tijdstip van den dag, dat het laatste uur van den morgenschooltijd voorafging. Gedurende het vrije kwartier hadden Bassett en Edgar nog heel vriendschappelijk met elkander gepraat en, als iemand gezegd had, dat zij elkaar over een klein half uur in het haar zouden vliegen, zouden zij het denkbeeld als onmogelijk en ongerijmd hebben verworpen. En toch had het Noodlot het zoo beschikt, dat het zou gebeuren.

Mijnheer Keiler was niet bijzonder in zijn humeur, toen de hoogste Afdeeling van de Vierde klasse in het lokaal terugkwam ; hij had bijna den heelen vorigen nacht wakker gelegen met kiespijn, en een oneenigheid met een collega in de onderwijzerskamer, had zijn onaangename stemming nog verergerd. Aan de orde was algebra, en, of de opgegeven voorstellen bijzonder moeilijk waren, of, wat men „de achterhoede" van de klasse zou kunnen noemen, bijzonder dom was, zooveel is zeker, dat de leerlingen, die aan de achterste lessenaars zaten, wanhopig aan hun voorstellen zaten te ploeteren, die zij op dien bewusten morgen moesten oplossen.

Twintig minuten later kwam mijnheer Keiler de rijen langs om de schriften na te zien. Birch, nummer één van de klasse, en zijn makkers van de eerste bank, waren flink opgeschoten,

10

Sluiten