Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door een dozijn stemmen herhaald en het gepraat verstomde.

Haddington was kort van stof en ging dus dadelijk op het doel af.

„Jullie zijn hier bijeengeroepen om de quaestie te bespreken van het afschieten van een pistool op het schoolbord van mijnheer Keiler. Vanmorgen heeft de directeur er ons over gesproken en voorgesteld, dat de jongens zelf het onderzoek op zich zouden nemen en de zaak uitmaken. Je weet allen, hoe deze op het oogenblik staat: toen de jongen opgeroepen werd om zich bekend te maken, kwam er geen antwoord. Thans moet ik er bijvoegen, dat het vanzelf spreekt, dat mijnheer Vesper niet van plan is de zaak te laten rusten. Wanneer de eigenaar van het pistool niet wordt ontdekt, zal de heele school gestraft worden, hoe weet ik niet, maar waarschijnlijk zullen jullie Woensdags en Zaterdags geen vrijen middag meer hebben."

Een onderdrukt gebrom beantwoordde deze bekendmaking en iemand achter in de zaal riep: schande!"

„Schande is het," ging Haddington voort, „dat de jongen lafhartig genoeg is, om de heele school in ongelegenheid te brengen, liever dan te bekennen en de gevolgen mannelijk te dragen. De directeur is ten volle in zijn recht om zoo streng op te treden tegen het medebrengen van pistolen. Het feit alleen, dat een jongen zoo iets idioots kan doen, als op een schoolbord te schieten, bewijst dat hij veel te dom is om met vuurwapenen om te gaan. De mogelijkheid bestaat, dat hij een volgenden keer een kogel afschiet op het hoofd van den een of anderen jongen. Dat onderwerp willen wij echter voor het oogenblik laten rusten. Ook uit naam van de andere leerlingen der zesde klasse, wil ik wel zeggen, dat wij besloten zijn, zoo mogelijk den jongen op te sporen en tot bekentenis te brengen en ik

Sluiten