Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„ik had je immers gewaarschuwd om voorzichtig te zijn."

„Ja, dat weet ik," antwoordde Edgar berouwvol. „Ik begrijp zelf niet hoe ik zoo idioot kon zijn om te vergeten, dat het ding geladen was. Maar gedane zaken nemen geen keer en ik wou, dat u mij nu eens verteldet, wat u vindt, dat ik moet doen."

„Doen!" riep het jongmensch uit met een lachje, terwijl hij de asch uit zijn pijp klopte. „Het komt mij voor, dat je geen andere keuze hebt, dan voort te gaan met liegen en verder te zwijgen als een mof. Toen de directeur de jongens ondervroeg, heb je je naam niet willen opgeven en daar je zegt, dat niemand iets van je pistool afweet, denk ik, dat de zaak wel gauw zal doodbloeden."

„Ja maar, die Bassett dan!" zeide Edgar. „ledereen denkt, dat hij het gedaan heeft, en ik kan hem toch niet laten straffen voor een streek dien ik heb uitgehaald."

„Ik zie niet in, dat hij al erger straf zou kunnen ondergaan, dan hij op dit oogenblik doet," kreeg hij ten antwoord. „Als Bassett het schot niet gelost heeft, hoe kan iemand dan beweren dat hij het wel heeft gedaan? Het is bespottelijk om te veronderstellen, dat een directeur een jongen zou straffen om de enkele reden, dat hij kort na het schieten in het lokaal werd aangetroffen. Het bewijs tegen hem is niets dan een toevalligheid en zoo zwak mogelijk. Hij zal er wel goed afkomen, en in jouw plaats, zou ik er mijn hoofd niet langer mee breken."

„Ja, de mogelijkheid bestaat, dat Vesper hem geen straf oplegt," zeide Edgar, „maar dat neemt niet weg, dat de jongens hem de schuld blijven geven; zij zullen hem links laten liggen."

„Wel neen," antwoordde de gouverneur, opnieuw zijn pijp stoppende, „dat zullen zij niet. Over een week zijn zij alles weer vergeten. Ik ken de manieren van de onderwijzers wel;

Sluiten