Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wanneer ik naar zijn notaris moet gaan. Hij zet er ook bij, dat hij het document in jouw handen heeft willen geven."

„O, moeder, hoe vreeselijk lief! Hoe kan dat bij hem opgekomen zijn?" riep Con als in verrukking uit, terwijl Edgar en Bob juichend in de kamer ronddansten.

Bassett alleen bleef bedaard, maar in zijn oogen blonken bewondering, vreugd en verrukking tegelijk.

„Beste, brave Prescot!" prevelde hij.

„Wacht even," zeide mevrouw Willis, met haar hand stilte gebiedend, „ik heb den brief nog niet geheel gelezen. — O, hier schrijft hij, dat het denkbeeld om Foxbank aan ons te geven, hem door onzen wederzijdschen vriend, jongeheer Bassett, aan de hand is gedaan."

„Bassett!" gilde Con.

Allen vlogen op den knaap af; „het Juweel" trachtte hun tevergeefs te ontkomen en door de open deur weg te loopen; hij werd naar binnen getrokken, geknuffeld, heen en weer geschud en met vragen bestormd, tot hij verkoos te vertellen,

hoe dat in zijn werk was gegaan.

Toen hij tot adem was gekomen, zeide hij: „och, het gebeurde zoo: hij vroeg mij, wat jullie graag wilden hebben; toen zei ik, of hij je iets zou willen leenen, en toen hij vroeg wat, zei ik „Foxbank". Maar ik had nooit gedacht, dat hij het jullie cadeau zou geven.Wel, dat jullie er al in de Kerstvacantie mochten gaan wonen. Het is al heel aardig van hem, kolossaal! O, wat ben ik blij!"

„O, Athelstan!" riep Con, „hoe allerliefst van je! En mijnheer Prescot heeft aan moeder gezegd, dat je voor je zelf niets

woudt vragen!"

Mevrouw Willis glimlachte, maar zeide niets. Zij had een

Sluiten